ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ-3


critique-stavisky-resnais7«ΣΤΑΒΙΣΚΙ»  του Αλέν Ρενέ

από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Σ’ αυτό το βιογραφικό δράμα ο Αλέν Ρενέ εστιάζει στα τελευταία χρόνια της ζωής του Σερτζ Αλεξάντερ Σταβίσκι ο οποίος, τάραξε τα νερά της πολιτικής ζωής στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Είναι γνωστό πως, στην δεκαετία αυτή είχαμε το οικονομικό κραχ στις ΗΠΑ(1929) με παγκόσμιες συνέπειες, την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, την κυριαρχία του  φασισμού στην Ιταλία ήδη από την προηγούμενη δεκαετία, τον εμφύλιο στην Ισπανία, τη σύγκρουση Στάλιν-Τρότσκι. Στη Γαλλία τη δεκαετία του 1930 πέρασαν περί τις 20 κυβερνήσεις, συχνά με την απόχρωση της Αριστεράς, ενώ οι συνθήκες συνολικά ήταν ανάλογες με αυτές της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης με αστάθεια και ταραχές (1919-1933) στη Γερμανία. Ο Σταβίσκι ήταν ένας γάλλος επιχειρηματίας γεννημένος στην Ουκρανία με πολωνοεβραϊκές ρίζες.critique-stavisky-resnais9Στην ταινία παρακολουθούμε τις δραστηριότητες του Σταβίσκι τα δύο τελευταία χρόνια της ζωής του μέχρι τον θάνατό του τον Φεβρουάριο του 1934. Ο Ρενέ προσπαθεί να δώσει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής, τόσο με το ξεκίνημα της ταινίας, όπου βλέπουμε τον ερχομό του εξόριστου Τρότσκι στη Γαλλία, όσο και στην πορεία της ταινίας με αναφορές στην φασιστική Ιταλία, αλλά και στον επερχόμενο εμφύλιο στην Ισπανία. Να αναφέρω ένα σχόλιο του Σατβίσκι, που δείχνει την επιτήδεια οπτική του για το πολιτικό γίγνεσθαι, αλλά και τη ζωή γενικότερα. «Είμαι φίλος με αυτούς που έχουν την εξουσία». Το κόλπο του, ήταν η έκδοση ομολόγων με αντίκρισμα ψεύτικα κοσμήματα που, υποτίθεται ανήκαν στην πρώην αυτοκράτειρα της Γερμανίας. Το αιώνιο παιχνίδι των ομολόγων που μας ταλανίζει και σήμερα. Ο καπιταλισμός της φούσκας που, κάποτε σκάει. Αξιοσημείωτο είναι ότι, η αφήγηση του Ρενέ  γίνεται με εικόνες μεστές σε νόημα με τη σημειολογία τους να είναι πλούσια για αυτό που μιλάνε. Χρησιμοποιεί αποσπασματικά εικόνες από τη δράση του Σταβίσκι για να φτιάξει το πορτρέτο του, ενίοτε με ελλειπτικό τρόπο, αφήνοντας την εξαγωγή συμπερασμάτων στον θεατή. Ο Ζαν-Πολ Μπελμοντό είναι εκπληκτικός στον χαρακτήρα που υποδύεται, πληθωρικός με μπρίο και αυτοπεποίθηση. Αποπνέει μιαν ιδιαίτερη γοητεία όχι μόνον λόγω του παρουσιαστικού του, αλλά κυρίως των χειρισμών του που συνάδουν με την περιγραφή ενός γόη απατεώνα. Μάλιστα κερδίζει την εύνοια του θεατή, καθότι προϋπάρχει σ΄ αυτόν η αρνητική γνώμη για τους πολιτικούς. Η διαπλοκή του Σταβίσκι με την εξουσία συχνά μοιάζει με μιαν εκδίκηση του μέσου εξαπατημένου πολίτη απέναντι στο σύστημα. Ο θάνατός του πυροδότησε τις πολιτικές εξελίξεις, με την παραίτηση της κυβέρνησης των Ριζοσπαστικών, καθότι σε επεισόδια με φασίστες  έχασαν τη ζωή τους 16 άτομα και τραυματίστηκαν χιλιάδες. Ο θάνατός του αποδίδεται σε αυτοχειρία, αλλά και σε δολοφονία από τους διαπλεκόμενους πολιτικούς. Τους απείλησε πως θα «μιλούσε», αρνούμενος να πέσει αμαχητί περιερχόμενος  στο περιθώριο, όπως τον πιέζανε οι αργυρώνητοι πολιτικοί και «φίλοι» του. Εκτός από τον εξαιρετικό Ζαν-Πολ Μπελμοντό στην ερμηνευτική συνδρομή πολύ καλός και ο Σαρλ Μπογιέρ με βραβείο ερμηνείας στις Κάννες, ενώ καλοί και οι: Φρανσουά Περιέ, Μίχαελ Λόντσντέϊλ, Κλοντ Ριτς, Ανί Ντιπερό, Ζεράρ Ντεπαρτιέ. Καλή και η ατμοσφαιρική μουσική του Στέφεν Ζόντχαϊμ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s