ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ “ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΡΟ”


ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΑΠΑΓΩΓΕΣ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε

Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε

Επιμέλεια: Κώστας Τσιναρίδης

Στην “Υπόθεση Μόρο” αναπαρίσταται το αληθινό περιστατικό της απαγωγής του Πρωθυπουργού της Ιταλίας Άλντο Μόρο από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Οι ταινίες με θέμα τις απαγωγές είναι πάρα πολλές, ωστόσο οι περισσότερες είναι καθαρή μυθοπλασία και πολύ λίγες από αυτές αφορούν αληθινά περιστατικά.Από τις πρώτες απαγωγές που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη ήταν η περίπτωση της απαγωγής του μόλις είκοσι μηνών γιου του Αμερικάνου αεροπόρου Τσαρλς Λίντμπεργκ. Ο Λίντμπεργκ είχε διασχίσει με το αεροπλάνο του τον Ατλαντικό χωρις στάση το 1927. Η μεγάλη δημοφιλία του οδήγησε τελικά στη στοχοποίησή του, που κατέληξε στην απαγωγή και τελικά δολοφονία του γιου του το 1932. Το περιστατικό έχει απεικονιστεί σε πολλές τηλεταινίες από τη δεκαετία του ’60 ως σήμερα, με πιο γνωστή αυτή του 1976 σε σκηνοθεσία του Μπατς Κιούλικ.
Η απαγωγή του Γερμανού στρατηγού φον Κράιπε στην κατεχόμενη Κρήτη σχεδιάστηκε από τη βρετανική μυστική υπηρεσία και εκτελέστηκε σε συνεργασία με Κρητικούς αντάρτες. Ήταν αναμφίβολα μια παράτολμη ενέργεια που τελικά στέφθηκε με επιτυχία και έγινε θρύλος. Αναπαραστήθηκε στην κλασική περιπέτεια του Μάικλ Πάουελ Η απαγωγή του Στρατηγού Κράιπε (1957) με πρωταγωνιστή τον σπουδαίο Ντερκ Μπόγκαρντ, αλλά και στην ελληνική παραγωγή Το φρούριο των αθανάτων (1971) του Γιάννη Χριστοδούλου.
Το 1963 η αμερικανική κοινή γνώμη ταράχτηκε από την απαγωγή του γιού του Φρανκ Σινάτρα, που τελικά είχε αίσιο τέλος. Ωστόσο, οι κακές γλώσσες μίλησαν για αντεκδίκηση από μέρους της μαφίας προς τον Σινάτρα. Τα γεγονότα και το παρασκήνιό τους αναπαρίστανται στην ενδιαφέρουσα τηλεταινία Η απαγωγή του Σινάτρα τζούνιορ (2001) του Κρίστοφερ Ρόουλι.

Μόναχο

Μόναχο

Η περίπτωση της απαγωγής και ομηρίας των Ισραηλινών αθλητών από Παλαιστίνιους τρομοκράτες στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου το 1972 ίσως ήταν η πιο θεαματική και ταυτόχρονα πιο δραματική απ’ όλες. Συγκέντρωσε το διεθνές ενδιαφέρον, μια και οι διαπραγματεύσεις με τους απαγωγείς και η επιχείρηση διάσωσης έτυχαν τηλεοπτικής κάλυψης. Ωστόσο, η έκβαση δεν ήταν αίσια. Όλοι οι αθλητές σκοτώθηκαν. Το περιστατικό έγινε αφορμή για μεγαλύτερη καταπίεση των Παλαιστινίων από μέρους του ισραηλινού κράτους και νέες διώξεις εναντίον της PLO και του Γιασέρ Αραφάτ. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ το αναπαρέστησε με ιδιαίτερη δύναμη στο ενδιαφέρον αλλά ιδεολογικά διφορούμενο Μόναχο (2005).
Η νεαρή Πάτι Χιρστ απήχθη το 1974 από την τρομοκρατική οργάνωση SLO. Λέγεται ότι υπέστη ιδεολογική πλύση εγκεφάλου από τους τρομοκράτες ώστε να αναπτύξει το λεγόμενο “σύνδρομο της Στοκχόλμης”. Τελικά, συμμετείχε αργότερα σε ληστεία τράπεζας. Η δημοσιότητα που απέκτησε λόγω της υπόθεσής της την οδήγησε να ασχοληθεί με την υποκριτική και να εμφανιστεί σε αρκετές αξιοσημείωτες ταινίες. Η περίπτωσή της εξετάστηκε στο δράμα Πάτι (1988) του Πολ Σρέιντερ, με τη Νατάσα Ρίτσαρντσον στον ομώνυμο ρόλο.
Η απαγωγή του Άλντο Μόρο ήταν αναμφίβολα η πιο δραματική μαζί με την περίπτωση του Μονάχου, και δεν εξετάζεται μόνο στην Υπόθεση Μόρο (1986) του Τζουζέπε Φεράρα, αλλά και στο Καλημέρα, Νύχτα (2003), που προσεγγίζει περισσότερο το υπαρξιακό δράμα παρά το πολιτικό θρίλερ.

Πάτι

Πάτι

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της απαγωγής του γνωστού βιομήχανου μπύρας Άλφρεντ Χάινεκεν το 1983. Τα λύτρα που πληρώθηκαν ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο στην ιστορία των απαγωγών, ενώ τελικά οι δράστες σκοτώθηκαν όλοι, μια και χαρακτηρίζονταν από μεγάλη απειρία στην εκτέλεση του σχεδίου τους. Πρόσφατα είδαμε την ιστορία στην Απαγωγή του Χάινεκεν (2011) του Μαρτέν Τρερνιέ, ενώ σύντομα αναμένεται ελληνικούς στους κινηματογράφους και Η απαγωγή του Κου Χάινεκεν (2015) του Ντάνιελ Άλφρεντσον.
Είχαμε και στην Ελλάδα ορισμένα περιστατικά παραπλήσια με το παραπάνω, τις απαγωγές του βιομήχανου Γιώργου Μυλωνά και του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου από τις γνωστές συμμορίες Παλαιοκώστα και Βλαστού αντίστοιχα. Οι απαγωγές απασχόλησαν τα μέσα ενημέρωσης για αρκετές μέρες, αλλά τελικά το αίσιο τέλος και των δύο προκάλεσε θυμηδία στο κοινό, μια και ακολουθήθηκε από την εξιστόρηση των συνθηκών της κράτησης και απελευθέρωσής τους, που περιείχαν αρκετά ευτράπελα. Θα ήταν ενδιαφέρον να βλέπαμε κάποτε στον ελληνικό κινηματογράφο το χρονικό των δύο παραπάνω απαγωγών με όλες τις λεπτομέρειές τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s