“ΤΡΑΜΠΟ”


(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 14/2/2016)

trumbo

Ο άνθρωπος που δε λύγισε ποτέ!

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο Ντάλτον Τράμπο υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σεναριογράφους στο Χόλιγουντ. Στη δεκαετία του 1940 συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους πιο διάσημους και καλοπληρωμένους σεναριογράφους. Είχε όμως ένα κουσούρι: ήταν κομμουνιστής! Κάτι που στις ΗΠΑ εκείνα τα χρόνια τον έκανε να θεωρείται περίπου ως κατά συρροή δολοφόνος!
Ο Τράμπο ακτιβιστής για τα πολιτικά και εργατικά δικαιώματα, υπέρμαχος της ισότητας και της δικαιοσύνης, έπεσε θύμα της διαβόητης Μαύρης Λίστας, του διαβόητου γερουσιαστή Μακάρθι. Έτσι εκλήθη από την επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών, μαζί με άλλους ανθρώπους της κινηματογραφικής βιομηχανίας, για να καταθέσει. Ο Ντάλτον Τράμπο αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε. Στη συνέχεια και επί 13 χρόνια, του απαγορεύτηκε να εργάζεται. Έτσι, αναγκάστηκε να γράφει σενάρια υπογράφοντας με ψευδώνυμα. Με το ψευδώνυμο Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ, κέρδισε το Όσκαρ για το σενάριο της ταινίας, “Διακοπές στη Ρώμη”.
Ο Τζέι Ρόουτς, υπογράφει τη θαυμάσια βιογραφική ταινία, “Τράμπο” (Trumbo), στην οποία αφηγείται τον αγώνα του κομμουνιστή σεναριογράφου και τις διώξεις που υπέστη.
Αλήθεια, αξίζει να θυσιάσει κανείς την καριέρα του αλλά και την κοινωνική και οικογενειακή του ζωή για να υπερασπίσει τις ιδέες του; Ο Τράμπο απάντησε θετικά στην ερώτηση και πλήρωσε το τίμημα.
Με μια πολύ καλή αναπαράσταση της εποχή ο σκηνοθέτης μας μεταφέρει σε εκείνη τη ζοφερή περίοδο για το Χόλιγουντ. Κι ακόμη καλύτερα αναπαριστά το κλίμα της τρομοκρατίας και του αντικομμουνιστικής υστερίας. Ο Ρόουτς όμως δε μένει μόνο στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο. Επιχειρεί με επιτυχία να αναδείξει τους χαρακτήρες του. Εκτός από τον ίδιο τον Τράμπο αναδεικνύει την οικογένειά του, τη γυναίκα και την κόρη του. Αλλά και τους συνεργάτες και τους φίλους του. Τις αγωνίες όλων, τις αντοχές του καθενός, εκείνους που τον βοήθησαν και εκείνους που τον πρόδωσαν. Αλλά και εκείνους που τον πολέμησαν, όπως η Χέντα Χόπερ, μια φανατική αντικομμουνίστρια δημοσιογράφος.
Στο ρόλο της Χόπερ, η Έλεν Μίρεν δίνει μια ακόμη εξαιρετική ερμηνεία. Εξαιρετικός είναι και ο πρωταγωνιστής, ο Μπράιαν Κράνστον. Αλλά και οι υπόλοιποι ρόλοι κινούνται σε πολύ υψηλά ερμηνευτικά επίπεδα.
Η ταινία κινείται με ρυθμό που συναρπάζει. Έχοντας μια πολύ δυνατή ιστορία για να στηριχτεί, ο σκηνοθέτης ξεδιπλώνει τις ικανότητές του και αφηγείται με στιβαρότητα μια αληθινή ιστορία. Βέβαια η πολιτική θέση που παίρνει είναι ξεκάθαρη. Κι αν θέλουμε, μπορούμε πίσω από αυτή να διακρίνουμε και μια διάθεση κριτικής προς τις σύγχρονες δυτικές δημοκρατίες. Αλλά καλύτερα ας μην το αναπτύξουμε. Ας μείνουμε στην ίδια την ιστορία που αποτελεί και έναν φόρο τιμής στο Ντάλτον Τράμπο και στους συντρόφους του της περίφημης λίστας των 10. Για την ιστορία παραθέτω τα ονόματα εκείνων των δέκα που δε λύγισαν: Ντάλτον Τράμπο, Αλμπερτ Μαλτζ, Λέστερ Κόουλ, Τζον Λόσον, Αλβα Μπέσι, Σάμιουελ Ορνιτζ, Ρινγκ Λάρντνερ, Εντ Ντμίτρικ, Αντριαν Σκοτ και Χέρμπερτ Μπίμπερμαν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s