ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΩΝ BAFTA


(Αναδημοσίευση από την «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ»,1/2/2016)

Η Ρούνι Μάρα στο Carol

Η Ρούνι Μάρα στο «Carol»

Ο ΣΤΙΒΕΝ, Ο ΡΙΝΤΛΕΪ ΚΑΙ Η ΡΟΥΝΙ…

γράφει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
dermetzo@otenet.gr

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου στη Βασιλική Όπερα του Κόβεν Γκάρντεν του Λονδίνου θα απονεμηθούν τα BAFTA του 2016, δηλαδή τα βρετανικά Όσκαρ για τις πιο αξιόλογες αγγλόφωνες ταινίες του 2015. Ποια η διαφορά των BAFTA από τις Χρυσές Σφαίρες και τα Όσκαρ; Σε γενικές γραμμές υπάρχει μια ευθυγράμμιση. Η μεγάλη διαφοροποίηση είναι πως στην περίπτωση της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου τιμώνται και οι καλύτερες βρετανικές ταινίες. Επίσης παρατηρούμε ένα λίγο πιο φλεγματικό τρόπο στις προτάσεις, ίσως και κάποια συντηρητική ματιά. Κλασική παραμένει η περίπτωση της Διάσωσης. Δεν προτείνεται για καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία. Πέραν του Ματ Ντέιμον, οι προτάσεις είναι καθαρά τεχνικές πλην μιας σημαντικής εξαίρεσης. Ο σπουδαίος Ρίντλεϊ Σκοτ στο δρόμο για τα 80 του προτείνεται για BAFTA καλύτερης σκηνοθεσίας. Ίσως το κάνουν επειδή είναι Βρετανός, ίσως του δίνουν μια τιμητική ευκαιρία. Πάντως αυτή την υποψηφιότητα την αφαιρούν από τον Τιμ Μακάρθι.

Ρίντλευ Σκώτ

Ρίντλευ Σκώτ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΟΤ
Το Spotlight, λοιπόν, παρόλο ότι προτείνεται στην πεντάδα των καλύτερων της χρονιάς, αφήνει στα κρύα του λουτρού το σκηνοθέτη. Βέβαια, άλλη η ιστορία του Σκοτ και άλλη του Μακάρθι. Ο Σκοτ επίσης ποτέ δεν σε απογοητεύει. Με τις ταινίες του και μπορεί να παίξει σ’ όλα τα είδη. Από φιλμ εποχής (Μονομάχος), διαστήματος (Προμηθέας) αλλά και αριστοτεχνικού μεταμοντέρνου νουάρ (Ο συνήγορος). Κάποιες φορές οι, ας πούμε σκοπιμότητες είναι καλά ζυγισμένες.
Η Βρετανική Ακαδημία δείχνει να μην εκτιμά ιδιαίτερα του Κουέντιν Ταραντίνο και τον αφήνει με τις απόλυτα απαραίτητες προτάσεις: Β’ ’ γυναικείου ρόλου, μουσικής (για τον Μορικόνε), ενώ τον ίδιο τον τιμούν προτείνοντάς τον για πρωτότυπο σενάριο. Θεωρώ πως είχε τα προσόντα για καλύτερη ταινία της χρονιάς, μόνον που η πεντάδα ήταν μικρή για να τον χωρέσει. Επίσης, στη σκηνοθεσία θα μπορούσε να πάρει τη θέση του Μακάρθι από το Spotlight. Τότε, όμως, θα έμενε έξω ο Σκοτ.

Η ΒΙΑ ΤΩΝ «ΜΙΣΗΤΩΝ 8»
Θεωρώ πως η Βρετανική Ακαδημία, που δεν είναι μοδάτη αλλά παραδοσιακή, ενοχλείται από την πολλή βία. Μέτρησα στους Μισητούς 8 17 ήρωες που όλοι τους σκοτώνονται. Κανένας ζωντανός, ένα μεγάλο ρεκόρ που μόνον το γουέστερν σπαγγέτι μας έδωσε. Αν οι Βρετανοί ενοχλούνται από τη βία, δείχνει πως εκτιμούν την ωριμότητα. Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ είναι πια 70 χρονών. Βρίσκεται στο σινεμά 57 (!) ολόκληρα χρόνια, δεδομένου ότι την πρώτη μικρού μήκους ταινία του τη σκηνοθέτησε στα 13 του. Παραγωγός, σεναριογράφος, και με διάφορα άλλα ταλέντα, γύρισε ταινίες που έκαμαν παγκοσμίως αμέτρητα εισιτήρια. Φυσικά έχει τα Όσκαρ του, ετοιμάζει πυρετωδώς και άλλες ταινίες (έναν ακόμη Ιντιάνα Τζόουνς) και παραμένει ακμαίος και τιμημένος.

Οι μησιτοί 8

Οι μισητοί 8

Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΒΕΝ
Τον θεωρούσαμε, και ο γράφων, συντηρητικό. Ουσιαστικά, όμως, είναι ένας μέγας σινεφίλ και σπουδαίος αφηγητής (storyteller).Οι ταινίες του αποδεσμεύουν απόλαυση, ψυχαγωγία, γενναιοδωρία, ουμανισμό με ενασχόληση με μερικά αξιοπρόσεκτα κοινωνικά θέματα. Νομίζω πως αδικήθηκε και με τον Λίνκολν και με το Άλογο του πολέμου. Η Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου, που αποτελείται από αξιοπρεπείς ανθρώπους, δεν έκρινε με τα χρόνια, δεν κουράστηκε μ’ αυτόν. Του πρόσφερε γενναιόδωρα εννέα υποψηφιότητες για BAFTA για τη Γέφυρα των κατασκόπων. Προτείνεται ως καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρωτότυπο σενάριο, μουσική, διεύθυνση φωτογραφίας, μοντάζ, ντεκόρ, ήχο και τον Μαρκ Ρέιλανς για β’ ανδρικό ρόλο. Κατά τη γνώμη μου, είναι η πιο ισορροπημένη ταινία του 2015, απ’ αυτές που μπαίνουν για τα βραβεία. Με φιλμική διάρκεια πάνω από δύο ώρες, συνδυάζει πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα, ντοκουμέντα εποχής, ατμόσφαιρα, πολιτική έρευνα. Ο Τομ Χανκς, ο Ρέιλανς και οι άλλοι ρόλοι, μοντάζ, ήχος, φωτογραφία σωστή επιλογή ντεκόρ δένουν αρμονικά και παράγουν ένα έργο σημαντικό. Παρά την έλλειψη εντυπωσιακής δράσης, το εσωτερικό μοντάζ δημιουργεί μια πρωτοφανέρωτη ένταση. Ο Σπίλμπεργκ σκηνοθετεί με μαστοριά και το συνολικό αποτέλεσμα είναι έξοχο.

Η γέφυρα των κατασκόπων

Η γέφυρα των κατασκόπων

ΔΥΟ ΕΞΟΧΕΣ ΣΤΑΡ
Ταυτόχρονα με τη Γέφυρα των κατασκόπων, εννέα σημαντικές προτάσεις διαθέτει και η Carol του Τοντ Χέινς, σκηνοθέτη προικισμένου με καλλιτεχνική ευαισθησία. Παρά το τολμηρό του θέμα (η παθιασμένη ερωτική σχέση δύο γυναικών), η βρετανική σεμνοτυφία παρακάμφθηκε και δόθηκε σημασία στον ανθρώπινο παράγοντα και στο δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Το μεγάλο ατού της είναι οι δύο ρόλοι. Εξαιρετική η Κέιτ Μπλάνσετ, συγκλονιστική η Ρούνι Μαρά (αμφότερες προτείνονται). Αυτές ουσιαστικά έδωσαν φτερά στο φιλμ και το απογείωσαν, όπως και οι υψηλές κατασκευαστικές αξίες: Ντεκόρ, κουστούμια, μακιγιάζ, φωτογραφία προσφέρουν υπέροχα την ατμόσφαιρα της εποχής αλλά και το πλαίσιο που κινούνται οι γυναίκες. Ο Χέινς δεν έχει παρά να παρακολουθήσει τις δύο ηρωίδες του με μια σκηνοθεσία ελλειπτική, διακριτική και αξιοπρεπή. Προσωπικά, στην ισοβαθμία τους, θεωρώ καλύτερη τη Γέφυρα των κατασκόπων ως σύνολο και ολοκληρωμένο αποτέλεσμα.

Στίβεν Σπήλμπεργκ

Στίβεν Σπήλμπεργκ

ΚΟΝΤΑ ΚΑΙ Ο ΜΕΞΙΚΑΝΟΣ
Αναμενόμενη η εμφάνιση του Αλεχάντρο Ιναρίτου στην τρίτη θέση. Η Επιστροφή του διεκδικεί 8 BAFTA μεταξύ των οποίων εκείνα της καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας για το σπουδαίο Μεξικανό δημιουργό. Η ταινία (εξήλθε στις 21 Ιανουαρίου) δημιουργεί ιδίως συζητήσεις και βάζει θέματα όπως η μεγάλη διάρκεια και οι στόχοι. Μια παραβολή παρμένη από την Παλαιά Διαθήκη ή κάτι άλλο μετααποκαλυπτικό. Ως σύνολο το φιλμ διαθέτει πολλά προτερήματα: Τη φωτογραφία, τα έξοχα φυσικά ντεκόρ, τον καλό ήχο, τους ρόλους, ενώ αφηγηματικά παρουσιάζει κάποια αρρυθμία. Όσο για τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο είναι κάτι παραπάνω από έξοχος. Ως σύνολο δικαιούται να είναι (όπως και έγινε) στα πέντε εκλεκτά των BAFTA, αλλά θεωρώ πως ο κατά τα άλλα έξοχος Ιναρίτου σκηνοθετικά υστέρησε σε σχέση με το παρελθόν του (Birdman). Σε μια τολμηρότατη επιλογή θα μπορούσε στη θέση του να είναι ο Ταραντίνο με τους Μισητούς 8. Αλλά αυτό, βέβαια, είναι μια πολύ αιρετική επιλογή.

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο στην "Επιστροφή"

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο στην «Επιστροφή»

ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ
Υπάρχουν και οι άλλες προτάσεις και ο δικός μας Λάνθιμος με τον Αστακό (βρετανικής παραγωγής), αλλά νομίζω πως τα πρόσωπα αυτού του σημειώματος ήταν ο Σπίλμπεργκ, ο Ρίντλεϊ Σκοτ, η Ρούνι Μάρα, ο Κουέντιν Ταραντίνο. Ο Σπίλμπεργκ απέδειξε την παντοτινή γοητεία του παλιού, καλού κρασιού, ο Ρίντλεϊ Σκοτ τη μεγάλη κλάση του. Ειδικά αυτός, όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται και καλύτερος. Η Ρούνι Μάρα απέδειξε πως μετά την ασυγκράτητη Τζένιφερ Λόρενς είναι το πολύ μεγάλο ανερχόμενο αστέρι του αμερικανικού σινεμά. Όσο για τον Ταραντίνο εισπράττει το τίμημα των επιλογών του. Όταν επιθυμείς να σχολιάσεις το γουέστερν- σπαγγέτι, να το φέρεις σε επαφή με το νουάρ και την Αγκάθα Κρίστι και την κορυφαία βία, αυτά θα συμβαίνουν. Αναμένουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s