ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ «ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΝΙΑ»


(αναδημοσίευση από την «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»,31/1/2016)

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ … «ΠΟΥΛΑΕΙ»

Το κορίτσι από την Δανία

Το κορίτσι από την Δανία

του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου
dermetzo@otenet.gr

Πόση επίδραση μπορεί να έχει στους θεατές του κινηματογράφου μια ταινία για την οποία διαβάζουμε ότι βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία (based on a true story); Είναι φανερό πως ασκεί μια μεγαλύτερη επιρροή, ιντριγκάρει τους σινεφίλ, τους προσφέρει ένα πρόσθετο ενδιαφέρον. Ανάλογη περίπτωση είχαμε στη χώρα μας με την περίπτωση του Ουζερί Τσιτσάνης. Αρκετοί από τους πάνω από 100.000 θεατές πανελλήνια που παρακολούθησαν το φιλμ είχαν ένα ενδιαφέρον, που αφορά στην πραγματική ύπαρξη του λαϊκού καλλιτέχνη, αλλά και των αυθεντικών χώρων και της κατοχικής περιόδου.
Πάντως, αφορμή γι’ αυτό το σημείωμα λαμβάνω από την προβολή από την προηγούμενη Πέμπτη της νέας ταινίας του οσκαρικού Τομ Χούπερ Το κορίτσι από τη Δανία, βασισμένη σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα που συνέβησαν στις αρχές του 20ού αιώνα και κορυφώθηκαν στο μεσοπόλεμο.
Ωστόσο, η ιστορία δεν σταματάει εδώ. Το πολυαναμενόμενο (προβολή από την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου) Spotlight του Τιμ Μακάρθι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στη Βοστόνη το 2001 λίγο μετά την πτώση των Δίδυμων Πύργων.

Στιγμιότυπο από την τανία "Το κορίτσι από την Δανία".Στην ένθετη φωτογραφία  αριστερά  η πραγματική Λίλι ΄Ελμπε και δεξιά ο Έντι Ρεντμέιν που την υποδύεται

Στιγμιότυπο από την τανία «Το κορίτσι από την Δανία».Στην ένθετη φωτογραφία αριστερά η πραγματική Λίλι ΄Ελμπε και δεξιά ο Έντι Ρεντμέιν που την υποδύεται

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Αλλά και η Joy (η ιστορία μιας νέας γυναίκας που εφηύρε την αθάνατη σφουγγαρίστρα) του Ντέιβιντ Ο’ Ράσελ βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα και περιπτώσεις πολλών Αμερικανίδων νοικοκυρών που τόλμησαν και προχώρησαν στην εμπορική διακίνηση κάποιων ιδεών τους.
Αν μάλιστα τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζεται το σενάριο κάποιων ταινιών διαθέτουν σοκ και δύναμη και είναι επίκαιρα, ασχολούμενα με σοβαρά, σύγχρονα θέματα, τότε το ενδιαφέρον είναι αυξημένο. Τυπικό παράδειγμα το Spotlight, που βασίζεται σε αμέτρητα περιστατικά παιδοφιλίας με υπεύθυνους καθολικούς ιερείς.
Το Κορίτσι από τη Δανία στηρίζεται στο συγκλονιστικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο- ημερολόγιο της Λίλι Έλμπε, που ήταν τελικά ο διακεκριμένος Δανός ζωγράφος τοπίων Έιναρ Βέγκενερ. Στα 1904 στα 22 του παντρεύτηκε την Γκέρντα Γκόντλιμπ
19 χρονών τότε, η οποία άρχισε να ζωγραφίζει πορτρέτα γυναικών.

Spotlight

Spotlight

ΤΟΝ ΕΝΤΥΝΕ ΓΥΝΑΙΚΑ
Η Γκέρντα, για να διαθέτει μοντέλο, τον έντυνε με γυναικεία ρούχα. Αργότερα αυτός ντυνόταν μόνος του γυναίκα, βαφόταν και με την πάροδο του χρόνου ένιωσε πως ήταν ένα θηλυκό σε κορμί άνδρα. Μετά από πολλές δραματικές εξελίξεις και αφού το ζευγάρι μετακόμισε από την Κοπεγχάγη στο Παρίσι, τελικά η Λίλι Έιναρ συνεννοήθηκε με κάποιο καθηγητή. Μετέβη στη Δρέσδη και υποβλήθηκε σε αλλεπάλληλες εγχειρήσεις αλλαγής φύλου, που τότε ήταν τελείως πειραματικές και επικίνδυνες. Πέθανε στα 1931 από επιπλοκές με τελικό πρόβλημα καρδιάς. Ο Χούπερ βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα για να τα αποδώσει με το στιλ του μελοδράματος- τοιχογραφίας εποχής.

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΓΩ
Διακριτικά στρέφει το θέμα του στην περίπτωση διπλής ταυτότητας δύο εγώ, δύο προσωπικοτήτων. Αποσπά στοιχεία υπαρξιακής αγωνίας και ψυχολογίας, αλλά κρατάει τη σκηνοθετική του γραμμή σε απόσταση για να αποδραματοποιήσει τα γεγονότα. Τελικός στόχος του όχι το ειδικό αλλά το γενικό, η τραγική κατάσταση της συνύπαρξης δύο προσωπικοτήτων.
Το Spotlight αντίθετα, κρατάει τη γραμμή της μετωπικής καταγγελίας που αξιοποιεί με κάποια απόσταση, δεδομένου ότι έτσι ή αλλιώς το θέμα από μόνο του διαθέτει ισχυρότατο κοινωνικό και καταγγελτικό πυρήνα. Ακολουθώντας τη χρονιά της γνωστής ταινίας του Άλαν Τζ. Πάκουλα Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου, μας δείχνει το συντακτικό προσωπικό μιας εφημερίδας, της Boston Globe, και τον τρόπο που ενεργεί, για να τεκμηριώσει τα γεγονότα παιδοφιλίας στους κόλπους της καθολικής εκκλησίας.

Steve- Jobs

Steve- Jobs

ΤΟ ΑΝΙΚΗΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ
Πολύ διάλογος, λήψεις σε εσωτερικούς χώρους και ανάδειξη της δημοσιογραφικής δεοντολογίας παράλληλα με πολύ ισχυρές καταγγελίες. Είναι ένα τυπικό, φιλελεύθερο, αμερικανικό φιλμ, που αναφέρεται στο ότι μπορεί να υπάρχουν πολλές κοινωνικές στρεβλώσεις, αλλά ταυτόχρονα και θεσμοί που τις μπλοκάρουν. Ο Μακάρθι κρατάει κι αυτός μια απόσταση, δεν δραματοποιεί, στηρίζεται στους έξοχους ηθοποιούς και αποφεύγει το διδακτισμό, δείχνοντας πως το κακό δύσκολα νικιέται.
Η Joy λειτουργεί χάρις στο ταλέντο της Τζένιφερ Λόρενς και αποτελεί ΒΑΣΙΚΆ ύμνο βασικά στο αμερικανικό όνειρο. Το τελευταίο όχι μόνον προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους αλλά, και μέσω ενός άλλου ημιθεσμικού συστήματος, της ιδιωτικής τηλεόρασης, προωθεί αυτές τις φιλοδοξίες και την επιτυχία. Το φιλμ γυρίστηκε με τη δομή ντοκουμέντου χωρίς μυθοπλαστικές υπερβολές κι αυτό και πάλι με κάποια απόσταση.

Τράμπο

Τράμπο

Επιγραμματικά να θυμίσω ως οι ταινίες Steve Jobs και Τράμπο βασίζονται σε πραγματικά πρόσωπα. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε την άκρως γλαφυρή και εντυπωσιακή ιστορία του ιδρυτή της Apple. Στη δεύτερη υπάρχει αναφορά στην ιστορία του διακεκριμένου Αμερικανού σεναριογράφου Ντάλτον Τράμπο. Στα 1974 μπήκε στη «μαύρη» λίστα του Μακάρθι, αναγκάστηκε πλέον να γράφει με ψευδώνυμο και κέρδισε μάλιστα Όσκαρ με άλλο όνομα! Αυτό κι αν είναι, λοιπόν, συγκλονιστική ιστορία για ταινία με πολλά αγωνιακά, περιπετειώδη αλλά και κοινωνικά και πολιτικά στοιχεία.
Και φυσικά δεν θα λησμονήσω τη Γέφυρα των κατασκόπων του Σπίλμπεργκ, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα του «ψυχρού» πολέμου τη δεκαετία του `60.
Η πραγματικότητα, λοιπόν, «πουλάει» στο σινεμά κι αυτό πλέον αποδεικνύεται.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s