«Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ»


του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ιναρίτου

frases-pelicula-the-revenant-1από τον Γιάννη Ν. Γκακίδη

Η εκδίκηση λέγεται, πως είναι πιάτο που σερβίρεται κρύο. Όμως η εκδίκηση του Χιου Γκλάς είναι κυριολεκτικά παγωμένη, αφού είναι μια διαδρομή μέσα στο φόντο ενός άγριου, παγωμένου και κάτασπρου τοπίου, αλλά και μέσα σε περίσσευμα πόνου. Λένε επίσης, πως η ζωή είναι ωραία ή γλυκιά. Πάντως την επώδυνη πλευρά της, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην την έχει ζήσει. Ο Χιου Γκλάς είναι ένας απ’ αυτούς που την έχει ζήσει στο πετσί του, τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Από πού μπορεί να αντλήσει κανείς αποθέματα κουράγιου, βιώνοντας την απώλεια στην χειρότερη έκφανσή της, ώστε να συνεχίσει; Το, η ζωή απλά συνεχίζεται, αρκεί από μόνο του; Σίγουρα η ύπαρξη ενός σκοπού, ενός στόχου νοηματοδοτεί τη ζωή. Μπορεί η εκδίκηση ως στόχος να είναι ζωοδότης; Πάντως η ιστορία του Γκλάς είναι έμπλεη πόνου και η εκδίκηση κινητοποιεί και την τελευταία ικμάδα κουράγιου και θέλησης για επιβίωση. Άρα η εκδίκηση περιορίζεται ως στόχος, μόνο για την επιβίωση και μάλιστα εξαντλείται άμα τη ολοκληρώσει της. Ο Γκλάς ίσως δεν έχει όραμα, αλλά βλέπει οράματα, οδηγούς που τον κατευθύνουν δίνοντάς του κουράγιο, οράματα που νοηματοδοτούν την πορεία της ζωής του. Η πρώτη απώλεια για τον Γκλάς είναι η σύζυγος του και η δεύτερη και ολοκληρωτική είναι αυτή του γιου του. Το λιγότερο γι’ αυτόν είναι το κατασπάραγμα που υπέστη από την αρκούδα. Ναι πάλεψε και κατάφερε να σκοτώσει την αρκούδα. Απίστευτο;
Όμως ας δούμε τι ενσαρκώνει τούτος ο τύπος. Ανιχνευτής, κυνηγός, οδηγός βουνού, ενσωματωμένος με τους Ιθαγενείς Ινδιάνους, καθότι έχει παντρευτεί ινδιάνα, απέκτησε παιδί μαζί της, μιλά τη γλώσσα τους. Δε θέλησε να «εκπολιτίσει» τους «άγριους» ντόπιους της αμερικάνικης Δύσης, αλλά έγινε ένα μ’ αυτούς. Είναι λευκός, αλλά δεν έχει την ψυχοσύνθεση του κατακτητή. Οραματίζεται με έναν δικό του τρόπου τη συνύπαρξη-συναδέλφωση ντόπιων και εποίκων, εξ ου και η επιλογή του για ινδιάνα σύζυγο. Έχει επιλέξει να ζει στο φυσικό και από μια σκοπιά άγριο περιβάλλον και όχι σε αυτό του πολιτισμού της Δύσης. Εκείνο όμως που έχει εξέχουσα σημασία είναι η εκκοσμικευμένη αντίληψη της χριστιανικής συγχώρεσης. Ναι στο τέλος ο Γκλάς εκφράζει γενναιοδωρία απέναντι στον θανάσιμο εχθρό του. Το όραμα, του υπαγορεύει το μότο, «η τιμωρία ανήκει στον θεό».

frases-pelicula-the-revenant-4Ο Γκλάας καθοδηγείς μια ομάδα εγγλέζων που μεταφέρουν τα δέρματα εκδαρθέντων ζώων, έχοντας να αντιμετωπίσουν εκτός από τις βαριές χειμωνιάτικές συνθήκες, το δύσβατο του τοπίου και τους ιθαγενείς ινδιάνους. Βέβαια ανάμεσα στους ινδιάνους που διεκδικούν με τη σειρά τους τα δέρματα, υπάρχουν κι αυτοί που αναζητούν την εκδίκηση για τις βιαιοπραγίες που υπέστησαν και την απαγωγή και κακοποίηση του αρχηγού της φυλής. Τα δέρματα και για τις δύο πλευρές είναι η επιβίωση, ο βιοπορισμός, αλλά για μερικούς το κέρδος και ίσως και η απληστία καμουφλαρισμένη. Ο Χιου Γκλάς θα κατασπαραχθεί από μιαν αρκούδα, θα εγκαταλειφθεί από τους συντρόφους του, κυρίως από έναν, ο οποίος έχει σκοτώσει και τον γιο του. Θα εγκαταλειφθεί ετοιμοθάνατος, μέσα στην παγωνιά και μόνο το θαύμα της αστείρευτης θέλησης που, πυροδοτείται από έναν σκοπό, μπορεί να τον σώσει. Εκτός από τον φιλοτομαριστή και κυνικό Φίτζγκεραλντ του οποίου, το όνειρο βρίσκεται στο Τέξας, επειδή εκεί σκοτώνουν μεν, αλλά δεν παίρνουν και το σκαλπ, όπως λέει χαρακτηριστικά, υπάρχουν και άλλοι χαρακτήρες, η ιδιοσυγκρασία των οποίων γέρνει ή προσομοιάζει προς αυτήν του Γκλάς. Είναι ο Λοχαγός Άντριου Χένρι, αλλά και ο φοβισμένος νεαρός Μπρίτζερ που, υπό την πίεση του Φίτζγκεραλντ εγκατέλειψε κι αυτός τον Γκλάς.

frases-pelicula-the-revenant-8
Να τονίσω την εξαιρετική ερμηνεία του Λεονάρντο Ντι Κάπριο, που είναι κυρίως σωματική και φτάνει στα όρια μιας άκρως δραματικής παντομίμας, και ίσως του χαρίσει όσκαρ. Πολύ καλός και ο Τομ Χάρντι. Εν’ω δεν υπολείπεται κανένας. Η εξαιρετική φωτογραφία του άγριου τοπίου, αλλά και της δράσης μέσα σε πραγματικές συνθήκες από τον Εμάνουελ Λουζμπέσκι. Καθώς και η εξαιρετική μουσική του Ριούτσι Σακαμότο.
Ο Αλεχάντρο Γκονζάλες Ιναρίτου μας αφηγείται μιαν επική ιστορία επιβίωσης και εκδίκησης, βασισμένη στη νουβέλα του Μάικλ Πούνκε, η οποία με τη σειρά της αφορμάται από την αληθινή ιστορία επιβίωσης του Χιου Γκλας στα 1823.
Με 12 υποψηφιότητες και ήδη μερικές Χρυσές Σφαίρες η ταινία του Ιναρίτου έχει απέραντη εικαστική ομορφιά, σαγηνευτικές ερμηνείες με κυρίαρχη τη σωματική παρουσία, αληθινή καταγραφή της φύσης όχι ως φόντο αλλά ως ερμηνευτικό εταίρο. Η αποτύπωση της βίας είναι ρεαλιστική χωρίς να γίνεται ναρκισσιστική με κάποια αφηγηματικά προβλήματα που συναρτώνται με τη διάρκεια, αλλά ελάχιστο το κακό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s