Ο Μισέλ Γκαλαμπρί έφυγε στα 93, πλήρης και ενεργός


Galabruτου Κώστα Γ. Καρδερίνη
Αειθαλής ηθοποιός της κομεντί-φρανσέζ και του παγκόσμιου σινεμά με πάνω από 250 ταινίες στο ενεργητικό του, δραστήριος μέχρι τέλους – θεατρικά και κινηματογραφικά (συμμετέχει στην τελευταία, απρόβλητη ακόμη, ταινία του Ελί Τσουράκι με θέμα την προέλευση της βίας).Γνωστός καταρχήν από τις κωμωδίες του Ζαν Ζιρό (16 συνολικά) και κυρίως αυτές με πρωταγωνιστή τον έτερο παλιόφιλό του, τον αμίμητο Λουί ντε Φινές (επτά ξεκαρδιστικές περιπέτειες του Χωροφύλακα του Σεν Τροπέ κι ένας ο Τζο ο Καταπληκτικός). Εποχή άφησε επίσης η σατιρική τριλογία του Κλουβιού με τις Τρελλές (1978-1985) με συμπρωταγωνιστές τους Ούγκο Τονιάτσι και Μισέλ Σερό.

Το κλουβί με τις τρελές

Το κλουβί με τις τρελές

Έκανε και δραματικούς ρόλους σε έργα εποχής (Δαντών, Σιρανό, Οι γάμοι του Φιγκαρό, Ο πόλεμος των κουμπιών / του Υβ Ρομπέρ, Ειδικό Δικαστήριο / του Γαβρά) με αποκορύφωμα το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ερμηνείας 1977 για το ιστορικό δράμα του Ταβερνιέ, Ο ανακριτής και ο δολοφόνος, όπου συναγωνίστηκε παλικαρίσια πολύ σπουδαίους ρόλους.

Ο ανακριτής και ο δολοφόνος

Ο ανακριτής και ο δολοφόνος

Η μετά-ντε-Φινές περίοδος του Michel Galabru περιλαμβάνει Μπερτράν Μπλιε (Η ιστορία μας, Ο άνθρωπός μου, Ηθοποιοί εν δράσει), Ζαν-Λικ Γκοντάρ (Πρόσεχε το δεξί σου), Λικ Μπεσόν (Μια νύχτα στον Υπόγειο), Φερνάντο Τρουέμπα (Μπελ Επόκ) και Κλοντ Ζιντί (αναφέρομαι στο τελευταίο φιλμ, Αστερίξ και Οβελίξ εναντίον Καίσαρα).
Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 1948 πριν ακόμη αποφοιτήσει από το Κονσερβατουάρ. Από το 1958 (Διακοπές στη Ριβιέρα) και εφεξής δουλεύει ανελλιπώς στο σινεμά παίζοντας σε πέντε ή έξι -μέχρι και εννιά- ταινίες κάθε χρόνο, με ένα μικρό διετές διάλειμμα στην αλλαγή της νέας χιλιετίας. Έχει συμπράξει με πολλές γενιές ηθοποιών, από τη μεσοπολεμική γενιά (Πολ Μερίς, Ζαν Καρμέ) και όλους τους μεταγενέστερους μεγάλους πρωταγωνιστές μέχρι και τη σημερινή (Οντρέι Τοτού, Σιλβί Τεστί, Λετίσια Κάστα, Μαξίμ Γκοντάρ – αναφέρω ενδεικτικά).

Ντεφινές και Καλαμπτρ

Λουί ντε Φινές & Μισέλ  Καλαμπρί

Από τη συγκομιδή της φρέσκιας χιλιετίας ανθολογώ τους τίτλους: Η σιωπή της θάλασσας (2004), Ερρίκος Ντυνάν: η ζωή του (2006), Είναι τρελοί αυτοί οι Βόρειοι (2008), Ο μικρός Νικόλας (2009), Το δηλητήριο του έρωτα (2010) και το επερχόμενο ανιμέισιον Louis la Chance.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s