Βίλμος Σίγκμοντ, η πρώτη σημαντική απώλεια του 2016


Zsigmond_KVIFF

του Κώστα Γ. Καρδερίνη

«Πολλές φορές θέλησαν να με απολύσουν από τις Στενές Επαφές. Δεν το τόλμησαν μόνο και μόνο γιατί δεν είχαν κάποιον αντικαταστάτη μου άξιο να συνεχίσει.»

Ο σπουδαίος και επιδραστικός ουγγροαμερικανός διευθυντής φωτογραφίας «έφυγε ξαφνικά» την Πρωτοχρονιά σε ηλικία 85,5 ετών, ενώ παρέμενε ακόμη ενεργός μέχρι σήμερα. Έχει συνεργαστεί με θηρία-σκηνοθέτες, όπως οι Σπίλμπεργκ (Το εξπρές του Σούγκαρλαντ, Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου / Όσκαρ Φωτογραφίας 1977), Ντε Πάλμα (Εφιάλτες από το παρελθόν, Μπλόου Άουτ Ο δολοφόνος του μεσονυκτίου, Η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας, Η Μαύρη Ντάλια) και Τσίμινο (Η πύλη της Δύσεως, Ελαφοκυνηγός / BAFTA Φωτογραφίας 1978), δουλειές που τον καθιέρωσαν. Αυτόν και τους διάσημους φακούς του Σολ Τίφεν (Tiffen), με τους οποίους πετύχαινε την περίφημη ομιχλώδη ατμόσφαιρα των ταινιών που διηύθυνε φωτογραφικά. Allen-DePalma-Zsigmond Blow OutΟ Vilmos Zsigmond γεννήθηκε στο Ζέγκεντ και σπούδασε στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης και Κινηματογράφου της Βουδαπέστης, λαμβάνοντας μάστερ στη διεύθυνση φωτογραφίας. Μαζί με τον συμφοιτητή του, παντοτινό φίλο του, Λάσλο Κόβακς (1933-2007) κατέγραψαν την ουγγρική επανάσταση του 1956 και τη σοβιετική εισβολή, σε χιλιάδες μέτρα φιλμ. Κατόπιν κατέφυγαν στην Αυστρία κι από κει στις ΗΠΑ όπου πούλησαν τα δικαιώματα του υλικού στο δίκτυο CBS. Η περιπέτεια της φιλίας τους αποτυπώθηκε στο ντοκιμαντέρ του ελληνικής καταγωγής James Chressanthis με τίτλο Χωρίς Υπότιτλους, Ο Λάσλο και ο Βίλμος (2008).midler-zsigmond The RoseΗ πρώτη ταινία που υπέγραψε ως διευθυντής ήταν Ο Σαδιστής (1963). Το ευρωπαϊκό του στιλ φάνηκε στο ασπρόμαυρο νεο-νουάρ Summer Children (1965). Ώσπου τον πρόσεξε και τον ανέδειξε ο Ρόμπερτ Άλτμαν (Η… έντιμος κυρία και ο χαρτοπαίχτης, Εφιάλτες, Μια σφαίρα ένα αντίο) και κατά πόδας οι Μπούρμαν (Όταν ξέσπασε η βία) και Σάτζμπεργκ (Το σκιάχτρο). Ο Σκορτσέζε τον χρειάστηκε ως έξτρα (Ραντεβού με τ’ αστέρια της ποπ – The Last Waltz), ενώ πλήρως τον απασχόλησαν οι Ρίτσαρντ Ντόνερ (Μάβερικ, Η ώρα των εκτελεστών), Τζορτζ Μίλερ (Οι μάγισσες του Ίστγουίκ) και Ιβάν Πάσερ (Στάλιν / Emmy Φωτογραφίας 1993).zsigmond-KovacsΠολύ γόνιμη υπήρξε και η συνεργασία του με τον τότε ηθοποιό Μαρκ Ραϊντέλ (Μια σφαίρα ένα αντίο) ο οποίος μεταπήδησε επιτυχημένα στη σκηνοθεσία (Σιντεράλλα η γκαρσόνα της νύχτας, Το ποτάμι της οργής, Διασταύρωση) με πιο ευτυχισμένη στιγμή τη ροκ βιογαφία Το Τριαντάφυλλο (1979) με τη Μπέτι Μίντλερ.
Πιο πρόσφατα συνεργάστηκε με τους Γούντι Άλεν (Μελίντα και Μελίντα, Το όνειρο της Κασσάνδρας, Θα συναντήσεις έναν ψηλό μελαχρινό άνδρα) και Κέβιν Σμιθ (Γλυκός μπελάς). Στο imdb έχουν ανακοινωθεί τουλάχιστον πέντε ακόμη ταινίες στις οποίες δούλευε παράλληλα πριν τη μοιραία Πρωτοχρονιά!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s