Αλαίν Ντελόν


Ο γοητευτικός πρωταγωνιστής των «3 Τυχοδιωκτών» που θα προβάλλει η Ταινιοθήκη της ΕΡΤ-3 την Τρίτη 19 Μαϊουf5f3086e5644c84e02c799b5ef45172dΤου ανήκει δικαιωματικά ο τίτλος του ‘αιώνιου εραστή’! Ο πιο αινιγματικός Γάλλος ηθοποιός που παρόλη την εκρηκτική και συχνά σχεδόν εχθρική στάση που είχε με τα media και το κοινό, ακόμα και τώρα απολαμβάνει μια ιδιαίτερη εκτίμηση και έχει φανατικούς θαυμαστές. Ο Alain Delon γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1935. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρός και μεγάλωσε σε θετή οικογένεια.
Σαν παιδί ήταν πολύ ζωηρό και αποβλήθηκε από πολλά σχολεία. Στα 17 του χρόνια μπήκε στο Γαλλικό ναυτικό, έγινε καταδρομέας, υπηρέτησε στην Ινδοκίνα. Τελικά παράτησε το στρατό και αφού δοκίμασε την τύχη του σε διάφορες ταπεινές δουλειές, κατέληξε σερβιτόρος, όπου όμως γνώρισε ορισμένους νεαρούς ηθοποιούς και μπήκε στο κύκλωμα.
Τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Yves Allegret ο οποίος του έδωσε ένα ρολό στην ταινία «Quand La Femme S’en Mele» το 1957. Όμως το 1958 ήταν που πήρε τον πρώτο του αξιόλογο ρόλο στην ταινία «Christine». Εκεί γνώρισε την Romy Schneider με την οποία ήταν αρραβωνιασμένοι πέντε χρόνια. Σε λίγο χρόνο ο Delon έπαιζε πρωταγωνιστικούς ρόλους και άφησε το διεθνή στίγμα με τις υπέροχες ταινίες του όπως τις: «Rocco and His Brothers» (1960) του σκηνοθέτη Luchino Visconti και «Purple Noon» (1960) του Rene Clement.
Αναδείχτηκε σε σταρ με την ταινία «Plein Soleil» (1961). Ο ρόλος του ως Tom Ripley, ενός ψυχρού αλλά αγγελικά γοητευτικού εγκληματίας είναι αυτός που χαρακτήρισε την καριέρα του. Ακολουθησε το «L’Eclisse» (The Eclipse) το 1962 του Michelangelo Antonioni και στο «Il Gattopardo» (1962) του Visconti καθώς και στο «Melodie en Sous-Sol» (1963) με συμπρωταγωνιστή τον Jean Gabin.
Το 1964 δοκίμασε τις δυνάμεις του και σαν παραγωγός με το «L’ Insoumis» στο οποίο είχε και τον πρώτο ρόλο. Αργότερα έφτιαξε τι δική του εταιρία παραγωγής Adel Productions, αναλαμβάνοντας πολλές από τις δικές του ταινίες (το 1987 ίδρυσε τη νέα εταιρία παραγωγής Leda Productions. Όμως στα μέσα της δεκαετίας του ’70 η καριέρα του άρχισε να φθίνει κυρίως λόγω της ανάμειξης του ονόματός του σε υποθέσεις πορνείας, απάτης, ακόμα και φόνου, αλλά και λόγω της συμπάθειας που επέδειξε προς ακροδεξιές πολιτικές πεποιθήσεις. Τελικά αθωώθηκε για όλες τις κατηγορίες, όμως το προφίλ του είχε τραυματιστεί σχεδόν ανεπανόρθωτα.
Υπήρξε εξαιρετικά έξυπνος και ίδρυσε μια εταιρία εμπορίας ακριβών προϊόντων με την επωνυμία του, όπως αρώματα, δερμάτινα είδη, με αποτέλεσμα να χτίσει μια μεγάλη περιουσία. Συνέχισε όμως τις εμφανίσεις του στον κινηματογράφο, σε Αμερικάνικές αλλά και Βρετανικές παραγωγές. Τον συναντήσαμε σε κωμωδίες όπως το «Yellow Rolls-Royce», σε ταινίες εγκλήματος και κατασκοπίας όπως «Once a Thief» (1965) και «Scorpio» (1973), σε ταινίες western «Texas Across the River» (1966) και σε περιπέτειες όπως το «Airport ’79: Concord» (1979). Πρωταγωνίστησε επίσης και στα θρίλερ «Comme Un Boomerang» και «Le Gang».

Το 1981 ο Alain Delon πέρασε και στην καρέκλα του σκηνοθέτη με την ταινία «Pour la Peau d’un Flic» για να ακολουθήσουν δύο ακόμη σκηνοθετικές απόπειρες με τα «Le Choc» και «Le Battant». Το 1984 απέσπασε το βραβείο Cesar για την ερμηνεία του στην ταινία «Notre Histoire» του Bertrand Blier. Την επόμενη χρονιά η ταινία «Parole de Flic» έγινε τεράστια επιτυχία άλλη μια επικύρωση για το άστρο του που ήδη είχε ανέβει πολύ ψηλά. Παρ’ όλα αυτά θα ήθελε να ξεχάσει το 1986 όταν πηρέ πολύ αρνητικές κριτικές για την ταινία «Le Passage».
Μετά από αυτό πρόσεξε τις επιλογές του και το 1990 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον σκηνοθέτη Jean-Luc Godard στη ταινία «Nouvelle Vague». Τη δεκαετία του 90 οι συμμετοχές του ήταν πολύ περιορισμένες και προσεκτικά διαλεγμένες. Ο Γάλλος αστέρας κυριάρχησε επί δεκαετίες στην καλλιτεχνική επικαιρότητα, ενσαρκώνοντας το μύθο του σταρ με τη διεθνή ακτινοβολία. Το 2001, στα 66 του χρόνια ανακοίνωσε ότι θα θέσει τέρμα στην καλλιτεχνική του δραστηριότητα, λέγοντας ότι «πρέπει να ξέρει κανείς να αποσύρεται την κατάλληλη στιγμή».
Όμως το μικρόβιο του κινηματογράφου δεν φεύγει ποτέ και έτσι μετά από μερικές τηλεοπτικές εμφανίσεις, ο Alain Delon αποφασίζει να δεχτεί ένα μεγάλο κινηματογραφικό ρόλο. Ποιος άλλωστε θα ήταν πιο ταιριαστός στο ρόλο του Ιούλιου Καίσαρα, στο «Asterix aux jeux Olympiques».
O Alain Delon τιμήθηκε το 1995 με τη Χρυσή Αρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου για την συνολική προσφορά του στον Κινηματογράφο, ενώ μνημειώδης είναι η κόντρα του με το Φεστιβάλ των Καννών. Το 1984 κατηγόρησε το Φεστιβάλ αλλά και τον Υπουργό Πολιτισμού, ότι εντέχνως άφησαν εκτός την ταινία του «Notre Histoire», εξαιτίας των ακροδεξιών του πεποιθήσεων. Δεν ξαναπήγε στις Κάννες μετά το 1992 και όταν δεν προσκλήθηκε για τα 50 χρόνια του φεστιβάλ το 1997 είπε ότι δεν θα ξαναπατούσε ποτέ τα σκαλιά του Palais. Το 2007 όμως, έπειτα από πρόσκληση του Φεστιβάλ στους εορτασμούς για τα 60 χρόνια, άλλαξε γνώμη λέγοντας «Είμαι ευτυχής που ανεβαίνω ξανά αυτά τα θρυλικά σκαλιά έπειτα από τόσα χρόνια».plein-soleil-12Alain Fabien Maurice Marcel Delon… είναι το όνομα του Γαλλικού μύθου. Είναι ο τύπος, ο γόης , ο εκφραστής του καθεαυτού αρσενικού με μια πολύπλευρη προσωπικότητα, λαμπερή καριέρα αλλά και άστατη αισθηματική ζωή… Οι περισσότερες γυναίκες του πλανήτη τον λάτρεψαν σαν Θεό τους αλλά και ο Αλέν Ντελόν λάτρεψε τις γυναίκες, αφιερώνοντας σε αυτές αρκετό χρόνο απο τη ζωή του στα κρεβάτια τους. Η ακαταμάχητη γοητεία του έριξε τις μεγαλύτερες ντίβες
στα χέρια του αλλά και στα μαξιλάρια του. Το βλέμμα του «σκορπιού» καθήλωσε την Μπριζίτ Μπαρντό , την Δαλιδά , την Ανί Ζιραντό, την Μόνικα Βίτι, την Σιμόν Σινιορέ, την Κλαούντια Καρντινάλε, την Τζέιν Φόντα και… και …τόσες άλλες! Το υγρό βλέμμα του μιλούσε από μόνο του και έχει χαρακτηριστεί ως το πιο αινιγματικά ατίθασο βλέμμα σε άνδρα πάνω στον πλανήτη γη.
Η Μπριζίτ Μπαρντό που έχει προλογίσει τη βιογραφία του πριν από 5 χρόνια έγραψε: «Ο Αλέν Ντελόν είναι ένα υπέροχο θηρίο, ένα από αυτά που βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Το χαμόγελό του σαρκοβόρο και γήινο, όπως και το διαπεραστικό μπλε του βλέμματός του, μαγεύει και σαγηνεύει. Αυτός είναι ο Αλαίν».
Για εκείνον όμως , όπως και για χιλιάδες θαυμαστών και θαυμαστριών του, ο μεγάλος έρωτας ήταν ένας, αυτός με την υπέροχη Ρόμι Σνάιντερ. Αλαίν και Ρόμι έζησαν μια θυελλώδη σχέση που όμως δεν είχε happy end. Η Ρόμι Σνάιντερ είχε γράψει για εκείνον: «Ο πιο σημαντικός άνθρωπος της ζωής μου είναι ο Ντελόν. Όποτε τον χρειάζομαι είναι εκεί να μου κρατήσει το χέρι. Εξακολουθεί να είναι το μόνο άτομο που μπορώ να βασίζομαι πάνω του». Ωστόσο, εκείνος την εγκατέλειψε μ’ ένα σύντομο μήνυμα «είμαι στο Μεξικό με τη Ναταλί!» (σ.σ. την Ναταλί την οποία και παντρεύτηκε) της έστειλε και τη συνέτριψε. Εκείνη δεν τον ξέχασε ποτέ και πέθανε από βαθιά κατάθλιψη το 1982. Ο Ντελόν ακόμη και σήμερα έχει φωτογραφίες που τράβηξε ο ίδιος από το φέρετρό της.
Το 1963, στη Ρώμη, γνώρισε την τραγουδίστρια Δαλιδά και μαζί έζησαν ένα κρυφό ειδύλλιο που επίσης δεν είχε αίσιο τέλος. Η Δαλιδά αυτοκτόνησε το 1987. Στο τραγούδι της «Λόγια, Λόγια, Λόγια» κατέγραψε την ιστορία τους.
Στις 8 Νοεμβρίου 1935 στα νότια προάστια του Παρισιού, η Εντίθ και ο Φαμπιάν Ντελόν έφεραν στον κόσμο τον μικρό Αλαίν Φαμπιάν Μορίς Μαρσέλ Ντελόν. Οι γονείς του χώρισαν όταν Ντελόν ήταν ακόμη 4 χρονών. Μεγαλώνοντας, ο Αλαιν Ντελόν παρά του ότι ήταν ιδιαίτερα ατίθασο ως παιδί οι δάσκαλοι τον παρότρυναν να γίνει ιερέας.
Στα 14 παράτησε το σχολείο και εργάστηκε για λίγο στο κρεοπωλείο του πατριού του, ενώ στα 17 μπήκε στο Γαλλικό Ναυτικό και υπηρέτησε στην Ινδοκίνα ως αλεξιπτωτιστής. Αν και η στρατιωτική του θητεία κράτησε 4 χρόνια, ο Ντελόν πέρασε σχεδόν τον 1 χρόνο στη φυλακή λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς.
Όταν επέστρεψε στη Γαλλία έκανε διάφορες δουλειές από γραμματέας μέχρι σερβιτόρος και πωλητής. Αυτό το διάστημα ήταν που γνώρισε την ηθοποιό Μπριζίτ Ομπέρ, με την οποία βρέθηκε μαζί στο Φεστιβάλ Καννών. Εκεί, βρέθηκε στο δρόμο του κυνηγού ταλέντων Ντέιβιντ Ο. Σέλτζνικ, ο οποίος μετά από διάφορα τεστ, του πρόσφερε συμβόλαιο με την προϋπόθεση να μάθαινε αγγλικά. Αυτή ήταν η αρχή του για τη μεγάλη καριέρα του στον κινηματογράφο.
Έκανε το ντεμπούτο το 1957 με το «Quand la femme s’en mele» του Αλεγκρέ, ενώ δυο χρόνια αργότερα το «Faibles femmes» προβάλλεται και στην Αμερική σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία και κάνοντας το όνομά του γνωστό στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στα πρώτα του κι όλα βήματα.
Ο ίδιος σε συνέντευξή του στην Corriere della Sera αποκαλύπτεται κι εξομολογείται τον απόλυτο έρωτα της ζωής του, μιλά για τα γηρατειά, τον σύγχρονο κινηματογράφο και την προσωπικότητά του. Ο Αλέν Ντελόν όπως δεν τον έχουμε… ξανακούσει, ένας άνδρας ερωτευμένος με τη σκέψη εκείνης…
Γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας «Κριστίν» το 1958. Εκείνη είχε χαρακτηριστεί η Μέριλιν της Ευρώπης, εκείνος ήταν ήδη από τους πιο όμορφους άνδρες του κινηματογράφου. Η σχέση τους διήρκεσε έως το 1963, οπότε και έλυσαν τον αρραβώνα τους. Αμέτρητες γυναίκες πέρασαν από τη ζωή του αλλά φαίνεται πως η μόνη που δεν βγήκε ποτέ από την καρδιά και το μυαλό του είναι η Ρόμι Σνάιντερ. Ενώ είναι ομιλητικός, όταν ο δημοσιογράφος της ιταλικής εφημερίδας τον ρωτά για την αγαπημένη του ηθοποιό, χαμηλώνει το βλέμμα αλλά και τον τόνο της φωνής του. Η σκέψη του ταξιδεύει αμέσως σ’ εκείνη: «Δεν μπορώ να δω την ταινία ‘Πισίνα’. Με πονάει πολύ» αποκαλύπτει, δείχνοντας πως ακόμη η Ρόμι ζει μέσα του. «Λυπάμαι που δεν την παντρεύτηκα ποτέ» συμπληρώνει λίγο αργότερα.
Το 1960 συνεργάζεται με τον Ρενέ Κλεμέντ για το «Γυμνοί στον ήλιο» την ίδια χρονιά πρωταγωνιστεί στο «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του» του Βισκόντι, μαζί με την Κατίνα Παξινού.
Το 1962 ο μεγάλος σκηνοθέτης Μικελάντζελο Αντονιόνι του δίνει τον ρόλο του ως Πιέρο στη δραματική ταινία «Η έκλειψη», στο πλευρό της Μόνικα Βίτι.
Το 1963 συνεργάζεται ξανά με τον Βισκόντι στον «Γατόπαρδο» μαζί με τον Μπαρτ Λάνκαστερ και την Κλαούντια Καρντινάλε, κερδίζοντας υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Το 1964 τον βλέπουμε ως μαυροφορεμένο καβαλάρη στη «Μαύρη τουλίπα» από το μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά και λίγο καιρό μετά κάνει το έργο «Ο τυχοδιώκτης» με την Τζέιν Φόντα στο πλευρό του.
Τον είδαμε στο «Borsalino» με τον Ζαν-Πoλ Μπελμοντό, σε μια γκανγκστερική ταινία που σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και σύμφωνα με το περιοδικό Empire ανήκει στις 20 καλύτερες ταινίες του είδους και στο «Κόκκινο Κύκλο» όπου είναι η γνωστή πλέον μεγαλύτερη σκηνή διάρκειας 30 λεπτών. Το ’75 φοράει τη μάσκα του Ζορρό στο «Ο Ζορρό χτυπά κάθε αυγή», ενώ λίγο αργότερα μπαίνει και πάλι στο ρόλο αστυνομικού στην «Ιστορία ενός μπάτσου» του Ζακ Ντερέ.
Ο διάσημος Γάλλος ηθοποιός έχει γράψει ιστορία στον κινηματογράφο ερμηνεύοντας συχνά τον ρόλο του «κακού» με ανησυχητική ευκολία, όπως, όμως, ο ίδιος αναφέρει, πάντα προσπαθούσε να παίζει τους ρόλους του σαν να ήταν αυτός. Μια βιογραφία που έχει κυκλοφορήσει με τίτλο «Τα μυστήρια του Ντελόν», τον θέλει να εμπλέκεται σε διάφορες παράνομες δραστηριότητες και να σχετίζεται με τον υπόκοσμο, χωρίς, όμως, να προκύπτουν ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος του.
Το 1997 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών βέβαια λίγο μετά συμμετείχε το 1998 στην ταινία Ανάμεσα σε δύο μπαμπάδες ενώ το 2008 στην ταινία Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Με την Nathalie Canovas οπου και παντρεύτηκε απέκτησε τον Άντονι Ντελόν το 1964, ενώ με τον δεύτερο γάμο του με την Rosalie van Breemen, μοντέλο και δημοσιογράφο, έχει αποκτήσει την Ανούσκα και τον Αλαίν Φαμπιάν. Με το μοντέλο Νίco που είχε δεσμό, το 1962 απέκτησε ένα γιο τον Christian Aaron Boulogne, γνωστό φωτογράφο.(σ.σ. εχω την εντύπωση οτι ομοιότητα τους είναι μοναδική!!!)
Σε ερώτηση που του έγινε για το ποιος είναι ο ρόλος – απωθημένο του, ο Ντελόν δήλωσε, «έναν ρόλο που θα ήθελα να έχω παίξει είναι ο Χριστός, αλλά δεν τα κατάφερα. Τώρα είναι λίγο αργά».
Στη δεκαετίας του ’70 η καριέρα του άρχισε να παίρνει την κατηφόρα, καθώς βγήκαν στη δημοσιότητα διάφορες φήμες περί ανάμειξής του σε υποθέσεις πορνείας, απάτης, ακόμα και φόνου. Βέβαια, σε συνδυασμό με τις ακροδεξιές πολιτικές του πεποιθήσεις έπληξαν ανεπανόρθωτα την καριέρα του, παρόλο που τελικά αθωώθηκε από κάθε κατηγορία.
ίδρυσε μια εταιρία εμπορίας ακριβών προϊόντων με την επωνυμία του, όπως αρώματα, δερμάτινα είδη, με αποτέλεσμα να χτίσει μια μεγάλη περιουσία.
Μετά την περιπέτεια που είχε ο γιος του, ο Αλέν Φαμπιέν, με τον εθισμό του στην ινδική κάνναβη, λόγος για τον οποίο χρειάστηκε να μείνει σε κλινική απεξάρτησης, ο διάσημος ηθοποιός έχει αναλάβει πλήρως την κηδεμονία του νεαρού και προσπαθεί να τον στηρίξει σε κάθε βήμα του. «Ο γιος μου είναι η προσωπική μου μάχη» δήλωσε σε συνέντευξή του στο «Paris Match» o Αλέν Ντελόν.
Ο γιος του αργότερα δίνει μία συνέντευξη στο ιταλικό Vanity Fair λέγοντας ότι θα μπορούσε να είχε αυτοκτονήσει εξαιτίας της βαναυσότητας που του έχει δείξει ο πατέρας του.
Τον Απρίλιο του 2014 ο φωτογραφικός φακός τον τσάκωσε αγκαζέ με την Βαλερί Τριερβελέρ.
Έχει δηλώσει δημόσια την υποστήριξή του στην αρχηγό του εθνικιστικού κόμματος της Γαλλίας Μαρίν Λεπέν, ενώ δεν παραλείπει να τονίζει σε δηλώσεις του ότι η ομοφυλοφιλία είναι «ενάντια στη φύση».
Τον Φεβρουάριο του 2014 στο Facebook, ο Νίκος Μαστοράκης, ανέβασε μια φωτογραφία του Ντελόν με την Τζένη Καρέζη σημειώνοντας : «Επειδή ξέρω οτι με κατι τετοιες φωτογραφιες, φτιαχνεστε: Την εβγαλα στο εστιατοριο πλοιου, οταν η Τζενουλα φλερταριζε τον Αλαιν, και ο Λουκινο παρατηρουσε διακριτικα. Λιγο πιο κει στη φωτο (δεν φαίνεται) ηταν η Ρομυ, πολυ τσατισμενη απο το φλερτ του Αλαιν στη Τζενουλα» έγραψε στη σελίδα του.
Ο Ντελόν από το 2013 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και έχει νοσηλευτεί εξαιτίας καρδιακών αρρυθμιών. Τον Αύγουστο που μας πέρασε ο Γάλλος ηθοποιός Αλέν Ντελόν ένιωσε έντονους πόνους στην πλάτη και εισήχθη εσπευσμένα στην νευροχειρουργική πτέρυγα του νοσοκομείου Lariboisiere όπου και χειρουργήθηκε.
Ο ίδιος έχει δηλώσει και ανήκει στα αποφθέγματα του ότι, «Τρία πράγματα κάνω καλά: δουλειά, λάθη και παιδιά»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s