ΡΊΤΣΑΡΝΤ ΜΠΆΡΤΟΝ- ΕΛΊΖΑΜΠΕΘ ΤΈΙΛΟΡ, ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ: ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ, ΑΠΟΜΑΚΡΟΙ, ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ


filesteilor_bardon_863389192του Δημήτρη Πλιάκα,
dpliakas@theo.auth.gr

Η ζωή, ενίοτε, »κυλάει»..σαν κινηματογραφική ταινία, ή κάποτε ένα σενάριο, είναι »βγαλμένο» μέσα απ’ την ζωή. Όχι , όμως μόνο αυτό.Οι πρωταγωνιστές. Οι ηθοποιοί.
Είναι αυτοί, οι οποίοι, ερμηνεύοντας, δίνουν υπόσταση στον ήρωα, έτσι ώστε να.. »φαίνεται» πραγματικός.Ερμηνεύοντας, όχι μόνο με βάση τις υποκριτικές τους δυνατότητες και τις οδηγίες του σκηνοθέτη, αλλά εντάσσοντας τα βιώματα και τις εμπειρίες της δικής τους ζωής, οδηγούν τον ρόλο τους σε εκείνο το σημείο που αγγίζει το πραγματικό, την αληθινή ζωή, μην γνωρίζοντας και οι ίδιοι ορισμένες φορές, αν βρίσκονται σε ένα πλατό ή στο… σπίτι τους.
Αυτό, συνέβη και στην περίπτωση του Ρίτσαρντ Μπάρτον και της Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Ζευγάρι στην οθόνη, αλλά και στη προσωπική τους ζωή.
Μεγάλοι σταρ, πριν ακόμη συναντηθούν.
Ο Μπάρτον (10/11/1925-5/8/1984), ουαλικής καταγωγής, χωρίς υποκριτικές σπουδές, υπήρξε αξιόλογος ηθοποιός σε έργα του Σαίξπηρ, ενώ είχε ήδη σημαντικούς ρόλους σε χολιγουντιανές παραγωγές, όπως Ο Χιτών (The Robe. 1953) και ο Μέγας Αλέξανδρος (Alexander The Great, 1955), με Χρυσή Σφαίρα(1953) και Βραβείο Τόνυ(1961) στο ενεργητικό του.
Η Τέιλορ (27/2/1932-23/3/2011), Αμερικανή που γεννήθηκε στο Λονδίνο, υπήρξε παιδί θαύμα του κινηματογράφου από τα 7 της χρόνια, παίζοντας σε ταινίες όπως: Σιωπηλός Κατήγορος (Lassie Come Home, 1943), Ο Πύργος του Πόνου (Jane Eyre, 1944), Λυσσασμένη Γάτα (Cat On a Hot Tin Roof, 1958) και Ζήσαμε στην Αμαρτία (Butterfield 8, 1960) για το οποίο κέρδισε το πρώτο της Όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου.
Γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της θρυλικής ταινίας Κλεοπάτρα (Kleopatra, 1963) και αν και ήταν παντρεμένοι και οι δύο, ερωτεύτηκαν παράφορα. Παντρεύτηκαν το 1964 και για 10 χρόνια έζησαν στα όρια.
Η σχέση τους μοιραία. Γεμάτη πάθος, ένταση, αγάπη αλλά και καβγάδες, τσακωμούς, εκρήξεις. Δεν άντεχαν για πολύ ο ένας μακριά από τον άλλο, αλλά οι καβγάδες τους ήταν εκρηκτικοί. Δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα νεύρα και τα πάθη τους. Ο Μπάρτον, πότης και γυναικάς, η Τέιλορ νευρική και κακομαθημένη, έπαιρνε χάπια. Αγαπιόνταν μανιασμένα. Εξαρτιόνταν μανιασμένα.
Αυτό φαίνεται και στην ταινία Ποιος Φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ; (Who’s Afraid of Virginia Woolf?, 1966), (με την προβολή της οποίας, η Ταινιοθήκη της ΕΡΤ3 τιμά τον σκηνοθέτη Μάικ Νίκολς). Ο Μπάρτον και η Τέιλορ έπαιζαν τον εαυτό τους. Στην οθόνη αποτυπώνονταν όλα όσα ζούσαν και στον γάμο τους. Ότι σκέφτονταν και ένιωθαν. Ουσιαστικά ο Τζορτζ και η Μάρθα, είναι ο Ρίτσαρντ και η Ελίζαμπεθ.
Το ποτό και οι καβγάδες τους χώρισαν το 1974. Η εξάρτηση, όμως που ένιωθαν ο ένας για τον άλλο τους ξανάφερε μαζί. Το 1975 ξαναπαντρεύτηκαν για ξανά χωρίσουν, οριστικά αυτή την φορά, το 1976.
Συνέχισαν τις ζωές τους μέσα από κινηματογραφικούς ρόλους, αλκοόλ και..άλλους γάμους (5 συνολικά ο Μπάρτον, 8 η Τέιλορ).
Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον, κερδίζοντας μία ακόμη Χρυσή Σφαίρα (1978) αλλά ποτέ του το Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου (αν και υπήρξε υποψήφιος 6 φορές), έχοντας »κατεστραμμένο» συκώτι, θα »φύγει» μόλις στα 58 του, χτυπημένος από εγκεφαλικό.
Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, έχοντας ένα ακόμη Όσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στο Ποιος Φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;, θα βρεθεί εξαρτημένη από τα παυσίπονα και με καρδιακή ανεπάρκεια, θα »φύγει» σχετικά πρόσφατα, το 2011.
Η θυελλώδης σχέση τους, η εξάρτηση,η τρικυμιώδης κοινή ζωή τους αποτυπώνεται στο ημερολόγιο του Μπάρτον:«Είμαστε δεμένοι με ατσάλι…», αλλά και στην δήλωση της Τέιλορ λίγα χρόνια πριν πεθάνει, πως «..αν ο Ρίτσαρντ ήταν ζωντανός, πιθανότατα θα ξαναπαντρευόμασταν…».

ΟΙ ΤΑΝΙΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΜΑΖΙ Ο ΜΠΆΡΤΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΤΈΙΛΟΡ

Διεθνές Ξενοδοχείο (The V.I.P.s., 1963)
Κλεοπάτρα (Kleopatra, 1963), του Τζ. Μάνκιεβιτς
Πύργοι στην Άμμο (The Sandpiper, 1965), μαζί με τον Τσαρλς Μπρόνσον
Ποιος Φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ; (Who’s Afraid of Virginia Woolf?, 1966)
Η Στρίγγλα που έγινε Αρνάκι (The Taming of the Shrew, 1967)
Δόκτωρ Φαούστους (Doctor Faustus, 1967)
Οι Εραστές της Νύχτας (The Comedians, 1967), μαζί με τους Άλεκ Γκίνες, Πίτερ Ουστίνοφ
Ανεμοδαρμένος Λόφος (Boom, 1968), του Τζόζεφ Λόουζι
Κάτω Από το Γαλατοδάσος (Under Milk Wood, 1972), μαζί με τον Π. Ο’ Τουλ, μεταφορά θεατρικού έργου από το ποίημα του Ντίλαν Τόμας
Έγκλημα και Πάθος (Hammersmith is Out, 1972), του Πίτερ Ουστίνοφ
Το Διαζύγιο (Divorce His- Divorce Her, 1973)

Επίσης, συμμετείχαν σε ένα επεισόδιο της σειράς Here’s Lucy(3η σεζόν, 1ο επεισόδιο), 1970

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s