Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: 15 χρόνια μουσικές Εικόνες του 21ου Αιώνα (Μέρος Β’)


γράφει ο Κώστας Γ. Καρδερίνης

(αναδημοσίευση από το MiC.gr)

η συνέχεια…

Μουσικά Ρεύματα 

Περίσσεψαν κάτι ρίμες ακόμη, η ρέγκε, η σάμπα, το τζαζ χάος και τα μπλουζ του Μέμφις.

 

01. Μέταλ: το Ταξίδι του Χεβιμεταλά, του Σαμ Νταν

Metal: A Headbanger’s Journey (2005 Καναδάς, 96′) Sam Dun

image 26Ενστάσεις αναλαμβάνει να αντικρούσει δημιουργικά ο 30άρης ανθρωπολόγος και μέγας φαν του είδους. Αποφάσισε να διερευνήσει τις σχέσεις του Μέταλ με τη βία, το θάνατο, το διάβολο, τη θρησκεία, τη σεξουαλικότητα και το φραμπαλά. Ταξίδεψε στις ΗΠ, το ΗΒ, τη Γερμανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία. Καταθέτει εδώ τ’ αποτελέσματα της διατριβής του. 

 

02. Το Πανκ ζει, της Σούζαν Ντάινερ

Punk’s not Dead (2007 ΗΠ, 97′) Susan Dynner

Punk's Not Dead movie imageMake my night, punk. Super daft, super duper, superb. Sub Humans & UK Subs. Biafra (uber alles) & (enjoy) Captain Sensible να κατεβάζει τα βρακιά του. Ο Μπους να δηλώνει «άνθρωποι και ψάρια μπορούν να ζήσουν ειρηνικά». Not The End. Ρεμάλια όλου του κόσμου συντονιστείτε. Από παραδοσιακά σχήματα που αναβιώνουν μέχρι ποπ-πανκ, μπίτνικ-πανκ, χίπικο κοινοβιακό πανκ και χορωδιακό πανκ άμα λάχει. Χιούμορ και The Funeral Dress.

 

03. American Hardcore, του Πολ Ράχμαν

American Hardcore (2005 ΗΠ, 98′) Paul Rachman

image 28Ακολουθεί γεωγραφικά την έκρηξη του καλιφορνέζικου πανκ στις ΗΠ από το ναρκωτικό 1979 ως το ασκητικό 1986, διαμέσου των αναμνήσεων και των χοντρών κόκκων των ερασιτεχνικών καταγραφών. Μας υπενθυμίζει τις επιρροές του κινήματος στις επόμενες γενιές, από τους Red Hot Chili Pepper και τους Replacements μέχρι το grunge των Nirvana και το αναρχικό λευκό ραπ των Beastie Boys.

 

04. Πέρα απ’ το ρυθμό και τη ρίμα, του Μπάιρον Χαρτ

Hip-Hop: Beyond Beats and Rhymes (2006 ΗΠ, 63′) Byron Hurt

image 29Πώς η ραψωδία έγινε αράπικη ραπ; Πώς το ραπ έγινε χοροπηδηχτό χιπ και χοπ; Πώς κατάφερε μια λευκή μειονότητα κερδοσκόπων να αφοπλίσει και να ευνουχίσει ένα ανατρεπτικό και οργισμένο είδος μουσικής; Bοηθάνε αρκούντως οι συνήθεις ύποπτοι Mos Def, Fat Joe, Chuck D, Jadakiss, Busta Rhymes και ο πολύς Russell Simmons.

 

05. Χέβι Μέταλ στη Βαγδάτη, των Έντι Μορέτι & Σουρούς Αλβί

Heavy Metal in Baghdad (2007 ΗΠ, 84′) Eddy Moretti & Suroosh Alvi

image 30«Εμείς εδώ έχουμε μια έκφραση για την τρέχουσα κατάσταση: Είναι σα να διώξανε τον Αλί Μπαμπά και αφήσαν ελεύθερους τους 40 κλέφτες». Αντίσταση μετά μουσικής χωρίς καμιά πολιτική χροιά. Αγώνας για επιβίωση και για ελευθερία. Εξόριστοι στη Δαμασκό. Γράφουν εκεί το πρώτο τους ντέμο. Acrassicauda είναι λατινική ονομασία του δηλητηριώδους μαύρου σκορπιού της Μέσης Ανατολής.

 

Παρεπόμενα Μουσικά Ρεύματα

Η δαιμονισμένη δύναμη της Χιπ-Χοπ /The Furious Force of Rhymes (2010 Γαλλία /ΗΠ, 82′) Joshua Atesh Litle

Οι ρίζες της Ρέγγε /Rocksteady – The roots of Reggae (2009 Eλβετία /Kαναδάς, 95′) Stascha Bader

Σάμπα /Samba (2001 Βραζιλία, 54′) Thereza Jessouroun

Τζαζ: Πιστοί στο Χάος /Jazz: Dedicated to Chaos, 1940-1945 (2001 HΠ, 114′) Ken Burns

Τα Μπλουζ: Ο Δρόμος για το Μέμφις /The Blues: The Road to Memphis (2003 Γερμανία /ΗΒ, 119′) Richard Pearce

 

 

—————————————————————————

 

Κινήματα – Οδοιπορικά

Εκτός πεντάδας οι UB40, Κέβιν Ρόουλαντ, Au Pairs, Musical Youth, Steel Pulse, Aswad, κινέζοι ρόκερς πόπερς, το κλαμπ Τροπικάλ, λάτιν-τζαζ και γκόσπελ.

 

01. RiP: Το Μανιφέστο του Remix, του Μπρετ Γκέινορ

RiP! A Remix Manifesto (2008 Καναδάς, 80′) Brett Gaylor

image 31Ο πολτοποιός, mash up remixer, Girl Talk και ο σκηνοθέτης μας προβληματίζουν στο θέμα των δικαιωμάτων πνεύματος και των ορίων παραβίασης. Ο μουσικός κιμάς κόπτεται παρουσία του πελάτου και, παραδόξως, η επένδυση είναι ορίτζιναλ και φέρει την υπογραφή του Olivier Alary. Ό,τι φρεσκότερο, ζωντανότερο και προβοκατόρικο είδα.

 

02. Τζαμπαρούτ, του Σαχίν Παρχαμί

Jabaroot (2003 Καναδάς, 60′) Shahin Parhami

Najm-aldin Razi (Sufi): άκου να μάθεις, μάθε να κάνεις, κάνε να πας, πάνε να φτάσεις, φτάσε να βρεις, βρες να χαθείς, χάσου να βρεθείς, βρέσου να μάθεις, μάθε ν’ αγαπάς, αγάπα να συμφιλιωθείς και το μυστικό της φράσης «Πεθύμησα να μάθω ώστε δημιούργησα τη γεννημένη αλήθεια» θα σου αποκαλυφθεί.

 

03. Η δική μου γενιά, της Μπάρμπαρα Κοπλ

My Generation (2000 ΗΠ, 104′) Barbara Kopple

image 32Η δαιμονία σκηνοθέτις προσπαθεί να αντιπαραβάλλει τα τρία Woodstock (1969, 1994 και 1999). Τα συμπεράσματα και οι συγκρίσεις στο δικό της My Generation, ανάμεσα σε πολλές συνεντεύξεις και απ’ τις τρεις γιορτές, απ’ όλες τις μπάντες και τις σκοπιές.

 

04. Εξέγερση στη Φαβέλα, των Τζεφ Ζίμπαλιστ & Ματ Μόκαρι

Favela Rising (2005 Βραζιλία, 78′) Jeff Zimbalist & Matt Mockary

image 33Κάποια στιγμή τους χτύπους των τυμπάνων διαδέχονται ριπές αυτομάτων όπλων και η μουσική συναυλία γίνεται κοντσέρτο για πολυβόλα. Τότε η «πόλη του θεού» ζει ένα ακόμη κοινωνικό θρίλερ της καταπίεσης και της προσπάθειας να απεξαρτηθεί από τις στρατιές των ντρογκαρισμένων που υποθάλπονται από μια διεφθαρμένη αστυνομία. Ο χαρισματικός ηγέτης Άντερσον Σα όμως…

 

05. Μεθυσμένοι απ’ την ελπίδα, του Πιρς Σάντερσον

High on Hope (2009 ΗΒ, 72′) Piers Sanderson

Η ιστορία του Acid House στο Μπλάκμπερν κρύβεται κάτω από τον υπαινικτικό τίτλο. Η αρχή της μεταβιομηχανικής μουσικής σε μια άνεργη και διψασμένη κοινότητα.

 

Κι άλλα οδοιπορήματα

Made In Birmingham: Reggae Punk Bhangra (2010 ΗΒ, 63′) Deborah Aston

Beijing Bubbles: Πανκ και ροκ στην πρωτεύουσα της Κίνας (2005 Γερμανία, 80′) George Lindt & Susanne Messmer

Το Θαύμα του Καντεάλ /El Milagro de Candeal (2005 Ισπανία, 124′) Fernando Trueba

Λα Τροπικάλ /La Tropical (2001 ΗΠ, 90′) David Turnley

Κάγε 54 /Calle 54 (2000 Iσπανία /Γαλλία /Ιταλία /Μεξικό /Βέλγιο, 105′) Fernando Trueba

Στο δρόμο για τον ουρανό /On My Way to Heaven (1999 Γαλλία, 52′) Regine Abadia & Joseph Licide

Γενιά ’68 /Generations 68 /Generation 68 (2008 Γαλλία, 53′) Simon Brook

 

 

—————————————————————————

 

Σπάνια και Παράξενα 

Από το έξι και μετά το κλαμπ των ξεφωνημένων βιπς Squeezebox, η τσιγγάνα Κάρμεν Αμάγια, η πριγκιπέσσα Τουραντό, η χορογράφος Mάρτα Mπέκετ και η ORA.

 

00. Η Λέσχη των Τυχερών Ανθρώπων, των Γιόχαν Σόντερμπεργκ & Έρικ Πάουζερ

Lucky People Center International (1998 Σουηδία, 85′) Johan Soderberg & Erik Pauser

image 34Akashingo. Η διεθνής των ανεξέλεγκτων τορπιλών. Γύρισαν τον κόσμο, για την αποβολή του άγχους από τη ζωή μας. Μίλησαν με γκουρού, σαμάνους, μάγους, βουντού, πορνοϊέρειες, πουλολόγους και λοιπές ανεξάρτητες δυνάμεις και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο ρυθμός και ο χορός είναι τα καλύτερα αγχολυτικά. Μουσική και ακτιβισμός κάνουν εδώ απρόσμενα ντουέτα.

 

01. Μερικές φορές η πόλη, του Τομ Τζάρμους

Sometimes City (2011 ΗΠ, 80′) Tom Jarmusch

image 35Ποίημα, εικαστικό κάντο-μόνος-σου δείγμα αυτόματης γραφής της πόλης του Κλίβελαντ, το σουπρεματικό και πειραματικό Sometimes City του Tom Jarmusch (αδερφού του Τζιμ). Προβάλλει μια πόλη-φάντασμα και τα λιγοστά πνεύματα που της απέμειναν μετά το βιομηχανικό της βατερλό. «….something of a lo fi minimalist version of The Wire.» -Jared Rapfogel, Cineaste Magazine.

 

02. Nomadak TX, του Ραούλ ντε λα Φουέντε

Nomadak TX (2006 Ισπανία /Χώρα των Βάσκων, 92′) Raul de la Fuente

image 36Δυο τρελοί βάσκοι μιξάρουν τη μουσική τους παράδοση με τεσσάρων μουσικές φυλών που παλεύουν για μια θέση στον ήλιο. Στην έρημο της Σαχάρας οι Βερβερίνοι, εξόριστοι σε στρατόπεδα και απάτριδες. Στην Ινδία μια μικρή απομονωμένη φυλή, εκτός καστών και τίτλων. Στη Μογγολία άλλη μία, 20 με 30 οικογένειες όλες κι όλες. Και στη Λαπωνία οι Σάμι.

 

03. Η Κληρονομία της Sun Records, του Μπρους Σινόφσκι

Good Rockin’ Tonight: The Legacy of Sun Records (2001 ΗΠ, 120′) Bruce Sinofsky

Ο Sam Phillips, το κατάστημα στη 706η Λεωφόρο Ενώσεως του Μέμφις και η μουσική φλέβα που χτύπησε. Ακούμε διάφορα μεγαθήρια: Paul McCartney, Jeff Beck & Chrissie Hynde, Jimmy Page & Robert Plant, Johnny Hallyday, Elton John, Tom Petty, Van Morrison & Carl Perkins, Brian Ferry, Bob Dylan, Eric Clapton, Sheryl Crow, Chris Isaak κ.α.

 

04. The Cockettes, των Ντέιβιντ Βάισμαν & Μπιλ Γουέμπερ

The Cockettes /Οι Κοκέττοι (2001 ΗΠ, 100′) David Weissman & Bill Weber

image 37Ένα γκρουπ ετερόκλιτων χίπηδων (γυναίκες, γκέι, παιδιά) που κινείται μουσικοχορευτικά ανάμεσα στους New York Dolls, το καμπαρέ, το μιούζικαλ και το μουσικοχορευτικό θεατρικό σόου. «Σήμα κατατεθέν του νέου ελευθεριακού θεάτρου» ενώ παράλληλα το ψυχεδελικό Σαν Φρανσίσκο του ’60 εξελίσσεται σε γκέι San Fransisco του ’70.

 

05. Ο θάνατος του εργάτη, του Μίκαελ Γκλάβογκερ

Workingman’s Death (2005 Αυστρία, 122′) Michael Glawogger

image 38Η μουσική του John Zorn στις πιο τρομακτικές εργασίες στην υφήλιο. Τρωγλοδύτες ανθρακώρυχοι (έχει πιο βάθος) της Πολωνίας, συλλέκτες θείου στο ηφαίστειο της Ινδονησίας, διαλύτες πλοίων στο Πακιστάν, σφαγείς στη Νιγηρία, μεταλλουργοί στην Κίνα. Επίλογος το βιομηχανικό πάρκο του Ντούιζμπουρκ, μια παρηγοριά στον άρρωστο. Ταινία επί του επαγγελματικού μας προσανατολισμού που καταργεί το επιδόμα ανθυγιεινής εργασίας. Μεγα-κατάθεση στην προέκταση του Megacities.

 

Παράξενα επόμενα…

Squeezebox! (2008 ΗΠ, 91′) Steve Saporito & Zach Shaffer

ΟΡΑ /ORA (2011 Καναδάς , 15′) Philipe Baylaucq

Κάρμεν Αμάγια, η βασίλισσα των τσιγγάνων /Queen of the Gypsies, a portrait of Carmen Amaya (2002 ΗΠ, 81′) Jocelyn Ajami

Ο δήμαρχος του Σάνσετ Στριπ /Mayor of the Sunset Strip (2003 ΗΠ, 94′) George Hickenlooper

Τουραντό στη Κίνα /The Turandot Project (2000 ΗΠ, 85’/90′) Allan Miller

Αμαργκόζα /Amargosa (1999 ΗΠ, 93′) Todd Robinson

 

 

—————————————————————————

 

Ελληνικά κι Ωραία

Μετά την πεντάδα θα βρείτε Αγγελάκα, Εσκενάζυ, Μπαλτάζαρ, Raining Pleasure, Σκαλκώτα, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Σάκη Παπαδημητρίου κ.α.

 

01. Lost Bodies, Γιάννης Μισουρίδης

Χαμένα Κορμιά (2011, 33′)

Η δράση και η δημιουργία των παλαβιάρηδων Λοστ Βοδίες υπό του φαν αυτών ΓΜ. Ο Θάνος κι ο Αντώνης, η καθημερινότητα, πώς συλλέγουν εμπειρίες και μουσικές ιδέες από τα λαϊκά κουτούκια, τα λασπόνερα, τους φωταγωγούς και τα ρολόγια της ΔΕΗ. Είδες η ΔΕΗ; Μαζί με την πλάκα, η σκλήρυνση κατά πλάκας και οι ιν-σουλίνες (έχει πήξει ο τόπος στις ιν-σουλίνες).

 

02. T 4 Trouble and the Self Admiration Society, Δημήτρης Αθυρίδης

T 4 Trouble and the Self Admiration Society (2009, 108′)

image 39Ανάμεσα στα κιθαριστικά άσματα, ο Τέρρυ Παπαντίνας ο τρομερός loser να μιλά με αυτογνωσία και σχολιάζει με φάλτσες νότες. Άρα πρόκειται για ένα αυθεντικό ηχητικό ντοκουμέντο. Ξεχωρίζουν αμέσως το προσωπικό του «soul man blues» Mexican Blanket, οι ροκιές Funky India και Night Circles, και οι μπλουζιές I’m not Strong και Nobody Knows…

 

03. Screamin’ Jay Hawkins – I Put a Spell on Me, Νίκος Τριανταφυλλίδης

Screamin’ Jay Hawkins – I Put A Spell On Me (2001, 99′)

image 40Ο Screamin’ Jay, που δε συνηθίζει να παινεύει κανέναν, είπε «χρωστάω τα πάντα στον Alan Freed». Μετά την μεγάλη αυτή επιτυχία (I put a spell on you), αγόρασε δυο τρομαχτικά κοστούμια και διάφορα περίεργα αξεσουάρ, κάπες από δέρμα ζέβρας, λαστιχένια φίδια, και το κρανίο που καπνίζει και το βάφτισε Henry.

 

04. Ο Καθρέφτης και το Μαχαίρι, Δημήτρης Βερνίκος

The Mirror and the Knife (2008, 90′)

Όπως το Ρόδον και το Ξίφος. Όπως Μια Στιγμή Αθωότητας. Άνισο, ρυθμικό και συγκινητικό, ένα ιδιαίτερο πορτρέτο για έναν ιδιόμορφο καλλιτέχνη που «έκλεβε υπέροχα» όπως λέει χαρακτηριστικά η Μαριάννα Κορομηλά. Με πολύ Μελίνα και καθόλου Φλέρυ. Με αυτοεξομολογήσεις, με κόντρες, με πάθος, με λυρισμό, με Reflections, με αποκήρυξη των Παιδιών του Πειραιά.

 

05. Ζωντανοί στο Κύτταρο, Σκηνές Ροκ, Αντώνης Μποσκοΐτης

Live at Kyttaro – Rock’n’Roll (2006, 64′)

image 41Ο Πουλίκας όλα τα λεφτά. Ειδικά εκείνο το πέρασμα απ’ το «Σκόνη, πέτρες, λάσπη» του χθες στο αγέρωχο σήμερα. Ο Μπαχ ποιητής του δρόμου. Τα εγκλωβισμένα στο Κύτταρο σωματίδια ασφυκτιούν. Ο Βλάσης πέθανε 15 μέρες πριν. Η Γλέζου δε μασάει τίποτε σε αντίθεση με το μαγαζάτορα. Τα ΚΑΠΗ του εν Ελλάδι ροκ μετρούν απώλειες και πληγές. Οι τίτλοι αρχής πολύ πρωτότυποι, μέσα στο πνεύμα. Η ταφόπλακα τέλους εύρημα με κακοφορμισμένες σημειολογικές παραπομπές.

 

Η ελληνική λίστα συνεχίζεται…

Ταξιδιάρα Ψυχή /Wandering Soul (2010, 65′) Αγγελική Αριστομενοπούλου

Μπαλτάζαρ / Balthazzar (2001, 50′) Mάνος Παπαδάκης

Μέθεξις /Methexis (2005, 54′) Γιώργος Μπότσος

Καναρίνι μου γλυκό /My Sweet Canary (2011 Ισραήλ /Γαλλία /Ελλάς, 89′) Roy Sher /Ρόι Σερ

The Approaching of the Hour (2005, 114′) Γκρατσιέλλα Κανέλλου

Παρασκήνιο: Νίκος Σκαλκώτας – Στο τελευταίο αναλόγιο (2005, 51′) Γιώργος Σκεύας

Στα Κέρατα του Ταύρου /On the Horns of the Bull (2007, 100′) Θανάσης Παπακώστας

Το ρινγκ /The Boxing Ring (2001, 9′) Αντώνης Κιούκας & Κων/νος Αρβανιτάκης

Σάκης Παπαδημητρίου – η Αναπνοή του Αυτοσχεδιαστή (2010, 50′) Σπύρος Τσιφτσής

Advertisements

One thought on “Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: 15 χρόνια μουσικές Εικόνες του 21ου Αιώνα (Μέρος Β’)

  1. Ο/Η Vivi λέει:

    http://tdf.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=1034&SectionID=88&MovieID=776 Κι αυτο πολυ ωραιο, απευθειας πτηση για Mississippi…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s