Οι 10 που αγάπησε ο Άκης Καπράνος


 

1. Holy Motors
Δεν γίνεται να αγαπάς το σινεμά και να μην αγαπάς το “Holy Motors”. Γιατί μέσα από το σινεμά Holy-Motors-US«φορέσαμε» χιλιάδες φορεσιές, παίξαμε ταυτόχρονα τον πάμπλουτο τραπεζίτη και τον αντιεξουσιαστή που τον εκτέλεσε, νιώσαμε άνετα στη μικροαστική μας ρουτίνα και ζήσαμε το μεγάλο μας έρωτα, ξανά και ξανά. Κι αν, σε μερικούς απ’ αυτούς τους ρόλους του Monsieur Oscar κρύβονται οι μύχιες επιθυμίες μας, στη μεγάλη οθόνη της ζωής ο εαυτός μας θα περιμένει να μεταμορφωθεί ξανά, για να της δώσει νόημα. Τουλάχιστον, μέχρι τους – οριστικούς – τίτλους τέλους. 

2. Αγάπη
Επειδή είναι καλύτερα να σ’ αγαπούν στην Κόλαση παρά να ‘σαι χωρίς αγάπη στον Παράδεισο.

3. Shame
Ντροπή για τον (φαινομενικά) εθισμένο στο σεξ ήρωα; Ντροπή για τους θεατές που το παρακολουθούν; Ντροπή για τα τράυματα που κάποιοι μας χάρισαν; Πολλές συνενοχές μας αρμόζουν, δυστυχώς. Και ο Στιβ Μακ Κουίν τις φιλμογραφεί, σ’έναν άδικο κόσμο, στο πιο περίτεχνα ενδεδυμένο δράμα της χρονιάς.

4. Tinker taylor soldier spy
Πίσω από την απίστευτη στυλιστική και σημειολογική σταυροβελονιά του φιλμ, ίσα που ακουγόταν ένας μικρός, μοναχικός θρήνος. Αυτό το ανεπαίσθητο volume που δεν έχασε δράμι από την βαθειά υπαρξιστική του μελαγχολία, είναι ένα από τα μεγαλύτερα σκηνοθετικά επιτεύγματα των τελευταίων ετών. Και ο Γκάρι Όλντμαν ποτέ δεν υπήρξε καλύτερος.

5. The Master
Η πιο αυθεντικά φυγόκεντρη ταινια στην ιστορία του σύγχρονου σινεμά.

6. Elena
Μέσα από τη βουτηγμένη στο σιωπηλό σασπένς ιστορία της κεντρικής του ηρωίδας, ο κορυφαίος Αντρέι Σβγιάκγιντσεφ παρουσιάζει ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία και μια Ρωσία χωρίς ελπίδα – το score του Φίλιπ Γκλας από τα καλύτερα που ακούστηκαν φέτος

7. The Grey
Κτήνος. Αυτός ο άνθρωπος.

8. Life of Pi
Μια ταινία για το Θεό ή για την ιδεοληψία; Πως μπορούν να χωρέσουν και τα δυο στην ίδια ταινία; Μα η αγάπη του σύμπαντος είναι τόσο μεγάλη, όσο και αυτή του Ανγκ Λι, που μπορεί να έπαιξε με όλα τα φιλμικά είδη available, αλλά ποτέ δε σταμάτησε να κοιτάζει στα μάτια τους ήρωες του, και να συμπάσχει μαζί τους. Περιμένω να μεγαλώσει λίγο η κόρη μου για να της το δείξω.

9. L’exercice de l’État (Ο Υπουργός)
Το πιο βιτριολικό χιούμορ που έσκασε φέτος, δοσμένο όμως όχι με υστερία αλλά με μια ύπουλη λεπτότητα (έτσι ακριβώς) που, με το που έπεφταν τα end credits, σου έσκαγε κατακέφαλα. Πολιτική σάτιρα που θα έκανε και τον Κεν Λόουτς αλλά και τον Μάρκο Φερέρι να δακρύσουν. Γίνεται; Ε ναι, γι αυτό εδώ το βελγικό φιλμ μιλάμε.


10. The Raid: Redemption
Γυρισμένο και αλφαδιασμένο με ακρίβεια χιλιοστού, εξουθενωτικό σινεμά δράσης με ψύγματα πολιτικής κριτικής, τέλειο στο είδος του απο κάθε άποψη. Και το βασικότερο, το κοντινότερο που θα πλησιάσουν ποτέ τα αρσενικά στον πολλαπλό οργασμό.

 

 

Advertisements

Οι top 10 του Χρήστου Μήτση


1. Αγάπη του Μίκαελ Χάνεκεamour-haneke

2. Η Ζωή του Πι του Ανγκ Λι

3. Shame του Στιβ ΜακΚουίν

4. The Master του Πολ Τόμας Άντερσον

5. Και ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι του Τόμας Άλφρεντσον

6. Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν του Σον Ντάρκιν

7. Το Λιμάνι της Χάβρης του Άκι Καουρισμάκιle havre

8. Η Αδελφή μου της Ούρσουλα Μέγιερ

9. Οι Απόγονοι του Αλεξάντερ Πέιν

10. Το Μερίδιο των Αγγέλων του Κεν Λόουτς