ΤΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ


ΣΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ (ΟΙΝΟ)ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

κριτική από τον Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

angelΛατρεύω τον Λόουτς, όταν βρεθώ  σε μια ταινία του ενθουσιάζομαι, αλλά, αν δεν υπάρξει συγκυρία (η ανάγκη ή η επιθυμία της γραφής, μια πιθανή έξοδος), αποφεύγω να δω ταινίες του.

Μας αγαπάνε αλλά δεν μας παντρεύονται, γνωστή ρήση και τώρα δεν θα (μετα) χειριστώ, δεν θα (μετα)ποιήσω την υποκρισία για να απολογηθώ. Περνώ καλά με τον Λόουτς, εμμέσως απολαμβάνω, αλλά δεν έχω καθαρή εγγύηση πως όλο το πακέτο θα είναι το ζητούμενο, για να αφεθώ στη μαγεία των εικόνων.

Έτσι συνέβη και με το Μερίδιο των αγγέλων. Η ταινία άρχισε άχαρα, σκληρά, ντοκιμαντερίστικα, αλλά στη συνέχεια προσαρμόστηκα πάνω της. Αυτό το κείμενο είναι και ένας τρόπος, μια διαδικασία για να νιώσετε τη σχέση επιθυμίας γραφής κειμένων. Ο σκηνοθέτης έχτισε σταδιακά την ίντριγκα και τελείωσε μ’ ένα φοβερό φίνις.

Στα 76 του σήμερα, με μόνιμο σεναριογράφο τον Πολ Λόβερτι, είχε την τύχη να δει το Μερίδιο των αγγέλων να παίρνει τέσσερα βραβεία εκ των οποίων 3 σκοτσέζικα BAFTA (ταινίας σεναρίου, ρόλων). Προ αρκετού καιρού πολιτιστικός παράγοντας από Μ. Βρετανία μου είπε σε τετ-α- τετ κουβέντα «Ξέρετε τον Λόουτς, τον έχουμε  για τα φεστιβάλ». Δεν νομίζω να εννοούσε τη μειωμένη εμπορικότητα των ταινιών του, αλλά ιδίως τη μάλλον ενοχλητική ματιά για τη Μ. Βρετανία, που βγαίνει προς το …εξωτερικό. Βαθύτατη υποκρισία και αυτή, αλλά πάμε παραπάνω.

Το μερίδιο των αγγέλων εξελίσσεται στη Σκωτία, υποτίθεται ότι έχει να κάνει με το ουίσκι, αλλά κατά βάση είναι μια ακόμη παραλλαγή του αμερικανικού μοτίβου για το μύθο των χαμένων με τη ματιά των Λόβερτι και Λόουτς. Οι δυο τους ισχυρίζονται πως σε μια παγκόσμια δημοκρατία οι πάντες έχουν το μερίδιό τους. Κάθε χρόνο από κάθε βαρέλι ουίσκι το 2% του οινοπνεύματος εξατμίζεται, χάνεται μυστηριωδώς στον αέρα. Κι αυτή την απώλεια την αποκαλούν το μερίδιο των αγγέλων.

Τι μας λένε, λοιπόν, εδώ οι μαρξιστές Λόουτς και Λόβερτι. Μέρος της υπεραξίας ενός ακριβού προϊόντος μπορεί να … απολεσθεί και να διαμοιραστεί στους «βρωμισμένους» αγγέλους της γης τους κολασμένους. Αν αυτή η απώλεια προέλθει από υπεξαίρεση, από μια μορφή κλοπής μπούκις στο σύστημα των ελεύθερων αγορών, ουδέν πρόβλημα. Αν δεν μοιράζονται δίκαια οι υπεραξίες της, ας τις οικειοποιηθούμε, λοιπόν.

Το φιλμ, με τη μορφή και περιπετειώδους, κοινωνικής κωμωδίας, προχωρεί σ’ αυτή την τολμηρότατη, ιδεολογική πρόταση, στα όρια της αθυροστομίας για όσους, βέβαια, καταλαβαίνουν τα σημαινόμενα. Φοβερή, ιδεολογική επίδοση, δομή οδοιπορικού, στο τελευταίο τρίτο του φιλμ στρωτή  η αφήγηση, (νέο)ρεαλισμός, ωραία μουσική, σπουδαίοι ρόλοι.  Ο καλύτερος Λόουτς των τελευταίων ετών. Αρκεί να ενσωματωθείς από την αρχή με τις εικόνες του λίγο άξεστες, ενοχλητικές, που  πιθανά θα χαλάσουν το στομάχι των μεσοαστών της διπλανής πόρτας. Εξάλλου, και το πνεύμα και το οινόπνευμα δεν μπορούν να τα διαχειριστούν με τον ίδιο τρόπο όλοι. Μην τρελαθούμε κιόλας.

Υ.Γ. Η ταινία θα αρχίσει τις προβολές της από την Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s