ΠΡΙΟΝΙΑ, ΤΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ … ΠΙΣΤΟΛΙΑ


σχόλιο του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου

ΣχιζοφρενήςlΜερικοί από τους ανθρώπους του σινεμά που έχω φιλίες και εκτιμώ βαθύτατα (Νίκος Παναγιωτόπουλος, Γιώργος Πανουσόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, ο αείμνηστος Νίκος Νικολαΐδης) ασχολήθηκαν, ασχολούνται με τη διαφήμιση. Από το εξωτερικό ονόματα της μέγιστης κλάσης των Γκοντάρ, Φελίνι, Αντονιόνι γύρισαν έξοχα διαφημιστικά spot.

Η διαφήμιση, καλώς ή κακώς, σε μια δοσμένη κοινωνία ελεύθερης οικονομίας είναι αναγκαία, αποτελεί μέρος της αγοράς, των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων. Αναγκαστικά τη δέχομαι. Σιχαίνομαι, όμως, απόλυτα τη διαφημιστική λογική, που λέει περίπου πως τα πάντα διαφημίζονται και επικοινωνούνται. Συνέχεια

Advertisements

ΑΝΤΟΥΑΝΝΕΤΑ ΑΓΓΕΛΙΔΗ – Συνέντευξη


(αναδημοσίευση από το http://greeceactuality.wordpress.com/)

ΡΑΒΟΝΤΑΣ ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΡΔΕΛΑ

Μια συζήτηση της Αντουανέττας Αγγελίδη με το Γιάννη Φραγκούλη

Από την έκθεση πολλαπλών προβολών "Ράβοντας Χωρίς Κλωστή" της Αντουανέττας Αγγελίδη, στο χΩρο18, Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2012

Από την έκθεση πολλαπλών προβολών «Ράβοντας Χωρίς Κλωστή» της Αντουανέττας Αγγελίδη, στο χΩρο18, Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος 2012

Η γνωριμία μου με την Αντουανέττα Αγγελίδη διαρκεί πολλά χρόνια. Παρακολουθώ τη δουλειά της, κυρίως την κινηματογραφική, και κάθε φορά η συνομιλία μαζί της είναι μια γόνιμη ευχαρίστηση, ένα μοίρασμα απόψεων, γνωμών, ιδεών, μια ευκαιρία να μάθω ακόμα περισσότερα. Η Αντουανέττα Αγγελίδη νομίζω ότι μπορεί να τοποθετηθεί στην απόλυτη πρωτοπορία του εικαστικού χώρου, στον οποίο θα πρέπει να εντάξουμε και τον κινηματογράφο, στο συμπαγές πεδίο του Ενιαίου Παραστατικού χώρου. Συνέχεια

ΟΤΑΡ ΙΟΣΕΛΙΑΝΙ: ΑΝΕΜΕΛΟΣ, ΑΙΧΜΗΡΟΣ, ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ


Του Γιάννη Ν. Γκακίδη

Iosselianni (1)«Η δημοκρατία είναι ένα βασίλειο, όπου οι ηλίθιοι κυριαρχούν πάνω στην μειοψηφία των ευφυών, ενώ η μοναρχία είναι περισσότερο μια κυριαρχία των ηλιθίων πάνω σε μια καθαρή πλειοψηφία, που φυσικά είναι μεγαλύτερη από αυτήν των ευφυών.» 

Οτάρ Ιοσελιάνι

Ο Ιοσελιάνι γεννήθηκε το 1934 στην Τυφλίδα της Γεωργίας, ξεκίνησε σπουδές στα μαθηματικά και την μουσική, τις οποίες διέκοψε και σπούδασε κινηματογράφο στη Μόσχα κάτω από τις οδηγίες του φημισμένου  Dovzhenko, που μαζί με τους Eeisenstein  και Pudovkin, σφράγισαν τον βουβό Σοβιετικό κινηματογράφο. Είναι δε σύγχρονος των Α. Κοντσαλόφσκι, Β. Σούκσιν και Α. Ταρκόφσκι. Έχοντας, για αρκετά χρόνια, δυσκολίες με τη λογοκρισία του σοβιετικού συστήματος , μεταναστεύει το 1982 στο Παρίσι, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Συνέχεια