ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ 53ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ


Η Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης αποτελείται από τους:

Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής:

 Τόμας Έλζεσερ / Thomas Elsaesser – Επίτιμος Καθηγητής στο Τμήμα Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (Γερμανία)

Μέλη της Κριτικής Επιτροπής:

 Όλε Κρίστιαν Μάντσεν / Ole Christian Madsen, σκηνοθέτης (Δανία)

  • Λόιβεϊ Γκούδγιονσντοτιρ / Laufey Gudjonsdottir, διευθύντρια και συνιδρύτρια του Ισλανδικού Κέντρου Κινηματογράφου από το 2003 (Ισλανδία)
  • Ζουάου Πέντρου Ροντρίγκες / Joao Pedro Rodrigues, σκηνοθέτης (Πορτογαλία)
  • Θύμιος Μπακατάκης, διευθυντής φωτογραφίας (Ελλάδα) Συνέχεια

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ;


Ύστερα από την τακτική Γενική Συνέλευση της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, τα μέλη της:

α) Αποφασίζουμε να μην απονείμουμε βραβεία σε ένδειξη διαμαρτυρίας, επειδή ο διευθυντής του φεστιβάλ μας απαγορεύει να λάβουμε μέρος στην τελετή λήξης και απονομής.
β) Απέναντι στην αψυχολόγητη και αυθαίρετη απόφαση, ενώνουμε τη φωνή μας με όλους όσοι αγωνίζονται εναντίον κάθε μορφής λογοκρισίας απ’ όπου κι αν προέρχεται.
γ) Σε συνθήκες κρίσης, νιώθουμε υποχρεωμένοι να εκφράσουμε την ανησυχία μας για παρόμοια κρούσματα, συνεχίζοντας παρ’ ολ’ αυτά να στηρίζουμε τον θεσμό όπως δεκαετίες τώρα, με αποκορύφωμα την πρωτοβουλία μας για διεθνοποίηση του, 20 χρόνια πριν.
δ) Επιμένουμε στην υπεράσπιση της πολυφωνίας και στη σταθερή μας αντίθεση στην χειραγώγηση, στην εκδήλωση ιδιοκτησιακών συμπεριφορών και στο παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων.
ε) Ελπίζουμε, ο θεσμός, οι αρμόδιοι και οι επικεφαλής του να συνειδητοποιήσουν το ιστορικό τους λάθος και το συντομότερο ν’ αποκατασταθεί η τάξη των πραγμάτων.
Ραντεβού την επόμενη χρονιά.

53ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ


ΑΠΡΟΣΜΕΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ Π.Ε.Κ.Κ

Η Π.Ε.Κ.Κ δεν θα απονείμει βραβεία ως διαμαρτυρία και ταυτόχρονα καταγγελία στην αυθαίρετη απόφαση του διευθυντή του φεστιβάλ να μην επιτρέψει την ανακοίνωση τους στην τελετή λήξης της 53ης διοργάνωσης.

Η Π.Ε.Κ.Κ αντιμετωπίζει αυτό το γεγονός ως ένα είδος λογοκρισίας και «φιμώματος» της δημοσιογραφικής ελευθερίας και της κριτικής σκέψης στα 2012. Σημειώνεται μάλιστα πως εδώ και 20 χρόνια η Π.Ε.Κ.Κ ήταν εκείνη που επέμενε σθεναρά –ρισκάροντας-στην διεθνοποίηση του φεστιβάλ.Η Π.Ε.Κ.Κ ενδιαφερόμενη έντονα για τα φετεινές ελληνικές ταινίες,τον τόπο προβολής τους  αλλά και όσες «κόπηκαν»,είναι έτοιμη κατά την διάρκεια των επόμενων μηνών,να τα συζητήσει όλα αυτά και να κοινοποιήσει συμπεράσματα κα απόψεις.Η Π.Ε.Κ.Κ προτίθεται να κάνει παρέμβαση στην FIPRESCI καταγγέλοντας το λογοκριτικό γεγονός.Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες η σύσκεψη των κριτικών, που έγινε για δύο ώρες στην αίθουσα του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΜΘ,βρήκε τα μέλη αιφνιδιασμένα αλλά και σύμφωνα στις αποφάσεις.Καλά πληροφορημένοι κύκλοι αναφέρουν πως θα γίνουν παρεμβάσεις στην ΕΣΗΕΜΘ,στην ΕΣΗΕΑ και στο Υπουργείο Πολιτισμού  για την απαγόρευση της διεύθυνσης του φεστιβάλ σ΄ ένα εθιμικό βραβείο καθιερωμένο επί χρόνια. Και τώρα η επίσημη ανακοίνωση της Π.Ε.Κ.Κ.

53ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ


          ΑΠΡΟΣΜΕΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΣ Π.Ε.Κ.Κ

Ενώ ήδη η FIPRESCI (Παγκόσμια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) απεφάσισε τα βραβεία της, τα αντίστοιχα της Π.Ε.Κ.Κ(Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) γνώρισαν μια απρόσμενη ,δραματική και αιφνιδιαστική κατάληξη. Η FIPRESCI έδωσε τα βραβεία της ως εξής: Διεθνές διαγωνιστικό στην Πειρατεία. Σε ότι  αφορά στις ελληνικές ταινίες Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού του Έκτορα Λυγίζου.

Η Π.Ε.Κ.Κ δεν απένειμε βραβεία ως διαμαρτυρία και ταυτόχρονα καταγγελία στην αυθαίρετη απόφαση του διευθυντή του φεστιβάλ να μην επιτρέψει την ανακοίνωση τους στην τελετή λήξης της 53ης διοργάνωσης. Συνέχεια

53ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


              ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΛΟΥΤΣΙΑ: Η ΒΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΟΡΙΤΟΥΡΕΣ

 του Γιάννη Ν. Γκακίδη

Το σινεμά σ’ όλη του τη διαδρομή διατρέχεται από τη βία,  με ποικίλους τρόπους, άλλοτε σοκαριστική, άλλοτε  εκούσια ή ακούσια εξωραϊσμένη  ή ακόμη και ωραιοποιημένη, άλλοτε υποχθόνια και αυτο-υπονομευτική. Ο Σάμ Πέκινπα «Άγρια Συμμορία» μας έδωσε μια περισσότερο χορογραφική και λιγότερο σοκαριστική εκδοχή της βίας, ο Κουεντίν Ταραντίνο «Pulp Fiction» με τον σαρκασμό και την υπερβολή ως έκφραση του μεταμοντέρνου προσπαθεί να την υπονομεύσει, ενώ πρόσφατα ο Μάρτιν ΜακΝτόνα , ένας  από τους μιμητές του Ταραντίνο, προσπαθεί να την αναγάγει σε μια καθαρά ψυχοπαθητική κατάσταση και αυτός βέβαια υπό τον μανδύα του σαρκασμού. Όλοι με τον ένα ή άλλον τρόπο προσπαθούν έστω και δια της ατόπου απαγωγής στην απόρριψη της βίας. Αλλά η εκδοχή του Μισέλ Φράνκο στο «Μετά την Λουτσία» σου ασκεί αφόρητη ψυχολογική πίεση στη θέασή της. Συνέχεια