55ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ


ΑΚΡΩΣ ΥΠΟΤΟΝΙΚΗ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΗΣ

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΑ «ΒΡΗΚΑΝ» ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΟΙ

του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου
dermetzo@otenet.gr

Ο κος Εϊπίδης,διευθυνρής του φεστιβάλ, στη σημερινή τελετή έναρξης

Ο κος Εϊπίδης,διευθυντής του φεστιβάλ, στη σημερινή τελετή έναρξης

Η πιο υποτονική, χλομή, άτονη και «υποφωτισμένη» τελετή έναρξης των τελευταίων ετών ήταν αυτή του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου, που έγινε πριν από λίγο. Πολύ λίγοι θεατές, αδιαφορία του κοινού, απουσία των πολιτικών.
Ο διευθυντής του φεστιβάλ κ Εϊπίδης ανακοινώνει το καλλιτεχνικό πρόγραμμα με λιτότητα και συντομία. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρης κήρυξε την έναρξη του φεστιβάλ και είχε θετικά λόγια για τους κόπους των ανθρώπων του. Στη συνέχεια προβλήθηκε η ουγγρική ταινία Λευκός Θεός. Συνέχεια ανάγνωσης

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΣΤΗΣ ΔΙΑΙΡΕΣΗΣ


αναζητήσεις στις ρίζες του εθνικού σινεμά
(αναδημοσίευση από το 1ο τεύχος του «ΠΡΩΤΟΥ ΠΛΑΝΟΥ» του 55ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου)

"Δελησταύρου και υιός"

“Δελησταύρου και υιός”

του Αλέξη Ν. Δερμεντζόγλου
dermetzo@otenet.gr

100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου. Τι κρατώ απ’ αυτά, ποιες επιθυμίες μού γεννούν οι ταινίες μας που είναι και δικά μας κομμάτια της ψυχής, του φαντασιακού και του συλλογικού ασυνείδητου; Ένας αιώνας, λοιπόν, με θραύσματα, αποσπάσματα, μυθοπλασίες ανάμεικτες με σκοτεινά πρόσωπα, ήρωες που χάνονται στο χρόνο, ταραγμένες χρονικές περιόδους, τάσεις και στάσεις. Συνέχεια ανάγνωσης

55ο ΦΚΘ: Νέα ΡΕΥΜΑΤΑ, ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ


του Κώστα Γ. Καρδερίνη

Κάθε χρόνο οι Ανοιχτοί Ορίζοντες συγκεντρώνουν, όχι τυχαία, την αφρόκρεμα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Το τμήμα αυτό του Φεστιβάλ θα μπορούσε χωρίς υπερβολή να συγκροτήσει με πληρότητα έναν αυτόνομο θεσμό. Συνολικά 59 ταινίες μας περιμένουν φέτος. Οι σινεφίλ και οι ταινιοφάγοι θα βρουν εδώ όλα τα στοιχεία που συναρπάζουν: παράξενα θέματα, πρωτότυπους τρόπους αφήγησης, ελλειπτικές γωνίες, σαγηνευτικούς ήρωες ή αντί-ήρωες, μουσικές εξαίσιες και φωνές ανεξάρτητες. Συνέχεια ανάγνωσης

Δύο μέρες, μία νύχτα, των Ζαν-Πιέρ & Λυκ Νταρντέν


του Κώστα Γ. Καρδερίνη

1Η νέα ταινία των αδερφών Νταρντέν είναι στάση ζωής. Το θέμα της επίκαιρο και καυτό, η εργασιακή και η συναδελφική αλληλεγγύη. Μια γυναίκα, η Σάντρα (Μάριον Κοτιγιάρ) που υποφέρει από κατάθλιψη, μαθαίνει στη φάση της ανάρρωσής της ότι οι συνάδελφοι στη δουλειά βρέθηκαν σε δίλημμα από το αφεντικό, αν θα πρέπει να χάσουν τα πριμ τους ή ν’ απολυθεί εκείνη. Συνέχεια ανάγνωσης

The Judge


του Παναγιώτη Αχτσιόγλου

Σκηνοθεσία : David Dobkin
Ηθοποιοί : Robert Downey Jr., Robert Duvall, Vera Farmiga, Dax Shepard, Vincent D’ Onofrio

φωτό  1Στην πιο συγκλονιστική και ανθρωπινή σκηνή της ταινίας, ο γέρος δικαστής-τυραννική πατρική φιγούρα, παροπλισμένος από την ακαμψία των γερατειών, χαμένος μέσα στην θολότητα και τον αποπροσανατολισμό της μοναξιάς, αφήνεται κυριολεκτικά και μεταφορικά στο θάνατο. Αφήνεται επίσης και στην διακριτική αγκαλιά αυτού που μισεί και αγάπα όσο τίποτε άλλο: του γιου του. Συνέχεια ανάγνωσης

10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ «ΚΑΤΑΣΚΟΠΟ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΥΟ»


1. Για την ανατροπή του ψυχροπολεμικού κλίματος χάρις στην επιτηδειότητα του Μάρτιν Ριτ που ήταν στη «μαύρη» λίστα.
2. Για τους εκπληκτικούς εφιαλτικούς φωτισμούς
3. Για την επέμβαση στο λογοτέχνημα του Τζον Λε Καρέ και την άψογη οπτικοποίησή του.
4. Γιατί όλο το φιλμ είναι ένα κομμάτι καφκικού παραλόγου, φόβου, και θανάτου.
5. Για την εκπληκτική διαδικασία με την οποία καταργείται ο χρόνος.
6. Γιατί η φωτογραφία του Όσβαλντ Μόρις ξεφεύγει από τα όρια της απεικόνισης και μετατρέπεται σε εργαλείο ακύρωσης.
7. Γιατί νύχτα, μέρα, φως, σκοτάδι, βροχή, κρύο, όλα ενοποιούνται πέρα από το χρόνο.
8. Γιατί αυτή η ακύρωση του χρόνου μεταφέρει την ταινία στο χώρο του «φανταστικού».
9. Για το φοβερό και τρομερό ρόλο του Ρίτσαρντ Μπάρτον

10. Για την έκκριση μιας βαθύτατης, πικρόχολης μελαγχολίας σχετικά με την εκμετάλλευση της εξουσίας απέναντι στους «ανθρώπους» της.
o kataskopos afisaΥ.Γ. Η επόμενη ταινία στο ίδιο αφιέρωμα θα είναι η μνημειώδης δημιουργία του Σίντνεϊ Λουμέτ Ο συναγερμός του θανάτου.

55ο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης


Το ΚΕ.Μ.Ε.Σ. προτείνει 10 ταινίες από το φετινό πρόγραμμα.

του Μάριου Αμαξόπουλου

" Λεβιάθαν"

” Λεβιάθαν”

1. Λεβιάθαν του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ (Ρωσία)
Στην κατηγορία του ξενόγλωσσου Όσκαρ η Ρωσία προτείνει φέτος το Λεβιάθαν του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ (Η Επιστροφή), μια δεξιοτεχνικά δοσμένη ταινία κοινωνικής κριτικής. Η πιο φιλόδοξη ως τώρα δουλειά του σκηνοθέτη ο οποίος μετά το Έλενα στρέφει το φακό του στη σύγχρονη Ρωσία, φτιάχνοντάς της ένα μαύρο απαισιόδοξο πορτρέτο, θέτοντας καίρια ερωτήματα για το διεφθαρμένο καθεστώς Πούτιν. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Roy Andersson, αναλογίζεται την ύπαρξη


του Κώστα Γ. Καρδερίνη

slider3 anderssonΤο χιούμορ και η παραξενιά κρύβονται στον πόνο ή ο πόνος γεννάει και τα δυο; Η χαρμολύπη είναι το συμπλήρωμα του τραγέλαφου; Το σινεμά του σουηδού Ρόι Άντερσον είναι ουμανιστικό και βαθιά υπαρξιακό. Σουρεαλιστικός ρεαλισμός, φύση υπερφυσική, εξπρεσιονιστικός υλισμός, χαριτωμένη απαισιοδοξία, ελπιδοφόρα θλίψη… όλα τα οξύμωρα σχήματα ουσιαστικού επιθέτου και επίθετου ουσιαστικού είναι σωστά, έγκυρα και επίκαιρα. Όχι γιατί έτσι θέλει ο δημιουργός αλλά γιατί έτσι είναι η ζωή. Συνέχεια ανάγνωσης

Ida, του Πάβελ Παβλικόφσκι


IDA grτου Κώστα Γ. Καρδερίνη

Αρχές της δεκαετίας του ’60 στην Πολωνία. Μια χιονισμένη μέρα η μαθητευόμενη καλόγρια Άννα (Αγκάτα Τσεμπουκόφσκα) βγαίνει από το μοναστήρι-παλάτι-οίκο της και πάει στο Λοτζ να συναντήσει τη θεία Βάντα (Αγκάτα Κούλεζα), τη μοναδική επιζήσασα συγγενή από τη γερμανική κατοχή. Δεν την έχει ξαναδεί ποτέ γιατί δεν ήξερε ότι υπάρχει. Ορφανή την έφεραν στο μοναστήρι και δε βγήκε ποτέ από κει ως τώρα. Συνέχεια ανάγνωσης